Wyprowadzimy tutaj lokalną zachowawczość tensora gęstości energii(masy)-pędu z zasady wariacyjnej i inne wynikające z niej stąd wnioski.

Lokalna zachowawczość tensora gęstości energii(masy)-pędu, a zasada wariacyjna Na sam początek zdefiniujmy, co to jest przestrzeń ortonormalna, czyli jest to przestrzeń z układem wersorów ortogonalnych względem siebie z długościamy wersorów o module równym jeden. Określmy gęstość lagrangianu w przestrzeni globalnie (lokalnie) płaskiej euklidesowym, który jest funkcją współrzędnych uogólnionych i pierwszych pochodnych cząstkowych względem współrzędnych przestrzennych Minkowskiego ogólnie nieprostokątnej zmiennej x, i jego miano jest takie J/m, ale aby policzyć właściwy Lagrangian należy gęstość Lagrangianu przecałkować po całej przestrzeni zwykłej euklidesowej n-wymiarowej ortonormalnej, a całkę działania tego lagrangianu jeszcze po zmiennej , zapisaną wedle sposobu w układzie globalnie (lokalnie) płaskim euklidesowym:

gdzie: jest to nieskończenie mała objetość w przestrzeni zwykłej n-wymiarowej euklideowej ortonormalnej. Równa z definicji tensora metrycznego Minkowkiego niekończenie małej objętości w przestrzeni zwykłej czasoprzestrzeni Minkowkiego ortonormalnej z definicji zamiany zmiennych. jest to różniczka współrzędnej czasowej liczona w metrach, która jest jako iloczyn prędkości światła i różniczki czasu znanej z codziennego życia, która jest mierzona w sekundach. Ta różniczka z definicji tensora metrycznego Minkowkiego jest taka sama w przestrzeni euklidesowej jak i Minkowkiego. jest to nieskończenie małą objętość w przestrzeni (n+1)-wymiarowej euklidesowej ortonormalnej. Równa z definicji tensora metrycznego Minkowkiego niekończenie małej objętości w czasoprzestrzeni (n+1)-wymiarowej Minkowkiego ortonormalnej z definicji zamiany zmiennych. to są współrzędne przestrzenne w układzie euklidesowym ortonormalnym liczone tylko w metrach. to są współrzędne przestrzenne w układzie Minkowskiego liczone tylko w metrach. jest to pochodna współrzędnej względem współrzędnej . Transformacja pomiędzy wyznacznikiem macierzy iloczynu skalarnego (tutaj tensora metrycznego) przestrzeni Minkowskiego ogólnie nieprostokątnej, a macierzą iloczynu skalarnego przestrzeni euklidesowej ortonormalnej, przedstawiamy poniżej, co później biorąc wyznacznik obu jego stron, wtedy moduł macierzy transformacji jest równy modułowi pierwiastka z minus wyznacznika tenora metrycznego przestrzeni Minkowskiego:

Na podstawie wzór na nieskończenie małą objętość w przestrzeni (n+1)-wymiarowej układu euklidesowego ortonormalnego w zależności od nieskończenie małej objętości w układzie Minkowskiego ogólnie nieprostokątnym przedstawiamy:

jest to nieskończenie mała objętość w przestrzeni (n+1)-wymiarowej euklidesowej ortonormalnej. W na podstawie definicji tensora Minkowkiego układu ortonormalnego według dochodzimy do wniosku, że . Aby policzyć objetość w układzie euklidesowym ortonormalnym względem układu Minkowskiego ogólnie nieprostokątnego wykorzystajmy , więc:

Po powyższych przekształceniach wiedząc na oznaczenie w elementarnej infinitezymalnej objętości w układzie euklidesowym, wtedy całkę działania można przedstawić wychodząc od układu ortonormalnego euklidesowego przechodząc do układu Minkowskiego ogólnie nieprostokatnego wykorzystując :

W powyższym wzorze oznaczeniem q oznaczyliśmy współrzędne uogólnione, które opisują układ Minkowskiego zanurzony w euklideowym układzie współrzędnych. Napiszmy całkę działania funkcjonału wiedząc, że dla układów globalnie (lokalnie) płaskich w przestrzeni Minkowkiego, nie eukliedowego, tensor metryczny ( tylko zależy od zmiennych ), , i są zmiennymi niezależnymi względem siebie, czyli:

Znając całkę działania wychodzące z możemy napisać równanie Eulera-Lagrange'a pamiętając o niezależności pewnych zmiennych względem siebie pamiętając o jako wniosek z piszemy:

Rozpiszmy teraz z definicji różniczki zupełnej pochodną cząstkową Lagrangianu względem współrzędnej kontrawariantnej q w przestrzeni Minkowskiego na wyrażenie zapisaną za pomocą pochodnej tego samego lagrangianu względem współrzędnej uogólnionej x i względem pochodnej wspomnianej współrzędnej względem współrzędnej uogólnionej q, czyli x:

Z zasady wariacyjnej można napisać tak by po przenoszeniu drugiego wyrazu na prawą stronę i odwracając stronami, po tej operacji dostajemy:

Podstawiamy równanie do pierwszego wyrazu z prawej strony równania i dokonując zwinięcia pewnych wyrazów, w której wystepują pod pochodną względem jakieś współrzędnej:

Wiemy jednak, z definicji delty Kroneckera możemy zapisać pochodną lagrangianu względem zmiennej q troszkę w innej postaci przy pomocy ostatnio wspomnianego obiektu.

Równanie możemy napisać po podstawieniu do niego udowodnionej tożsamości , wtedy otrzymujemy równanie wyłączając operator pochodnej cząstkowej względem x, zatem:

Równanie mnożymy przez η, otrzymujemy:

Udowodnijmy lokalną zachowawczość tensora gęstości energii(masy)-pędu wychodząc z przedstawienia pod nawiasem, zatem przekształcajmy pierwszy wyraz pod pochodną w wiedząc, że tensor metryczny podwójnie kontrawariantny jest zapisany jako , otrzymujemy:

A więc na podstawie obliczeń na liczbach ogólnych tożsamość podstawiamy do wzoru , wtedy:

Prawo jest treścią wynikający z zasady najmniejszego działania.

Lokalna zachowawczość tensora gęstości energii(masy)-pędu ewentualnie z gęstością tensora siły zewnętrznej Dla tych układów na podstawie tensor gęstości energii(masy)-pędu podwójnie kontrawariantny możemy przedstawić względem lagrangianu i tensora metrycznego Minkowskiego prostego i odwrotnego:

Wtedy lokalna zachowawczość tensora gęstości energii(masy)-pędu w układach płaskich ogólnie nieprostokątnych i we współrzędnych krzywoliniowych (uogólnionych) piszemy w postaci:

Zdefiniujmy gęstość lagrangianu i wynikający z tego tensor gęstości energii(masy)-pędu zastępując według:

Wtedy równanie na podstawie i wiedząc jaka jest definicji tensora gęstości energii(masy)-pędu przyjmuje postać we współrzędnych układów płaskich ogólnie nieprostokątnych:

Wtedy równanie na podstawie i wiedząc jaka jest definicji tensora gęstości energii(masy)-pędu przyjmuje postać we współrzędnych krzywoliniowych (uogólnionych):

Wtedy lokalna zachowawczość tensora gęstości energii(masy)-pędu w układach globalnie (lokalnie) płaskich jest kolejno w postaci we współrzędnych układu płaskiego ogólnie nieprostokątnego i krzywoliniowego (uogólnionego):

Widzimy, że kolejno wzory i są takie same jak i z dokładnością do nadkreśleń nad wielkościami tensorowymi, te wzory dla układów słabozakrzywionych uważanych za płaskie ogólnie nieprostokątne, płaskie krzywoliniowe i we współrzędnych uogólnionych udowadnia się wychodząc od układów globalnie (lokalnie) płaskich, po tej operacji te wzory przechodzą kolejno w i .

Lokalna zachowawczość tensora gęstości energii(masy)-pędu wyrażona przez tensor gęstości energii(masy)-pędu masowy kinematyczny Przedstawmy gęstość lagrangianu w postaci sumy gęstości lagrangianu kinematycznego i gęstości lagrangianu opisująca oddziaływania inne niż w członie odpowiedzialnej za oddziaływania od zewnątrz (prawa strona równości w ) w postaci:

gdzie przedstawiamy w zależności od gęstości spoczynkowej, ciśnienia i tensora prędkości wzorem (gęstość lagrangianu kinematycznego). Napiszemy tensor gęstości energii(masy)-pędu , wtedy dowiemy się, że jest ona równa sumie tensorów gęstości energii(masy)-pędu kinematycznego i jego odpowiednika odpowiedzialnego za oddziaływania, więc napiszmy wykorzystując :

gdzie wzór na tensor gęstości energii-pędu członu kinematycznego i tensor gęstości-pędu od członu odpowiedzialnej za oddziaływania przedstawiamy:

Weźmy pod uwagę wzór na lokalną zachowawczość tensora gęstości energii-pędu wykorzystując wzór na tensor gęstości energii(masy)-pędu jako sumę dwóch członów , czyli i , wtedy w układach płaskich ogólnie nieprostokątnych:

W układach płaskich we współrzędnych krzywoliniowych (uogólnionych) w zamiast przecinka jest średnik, tzn. piszemy to w postaci:

Na podstawie wzór na gęstość wielkości wskaźnikowej siły odpowiedzialnej za oddziaływania inne niż w członie odpowiedzialnej za oddziaływania od zewnątrz (prawa strona równości w ) jest równy w układach płaskich ogólnie nieprostokątnych:

Wzór w układach o współrzędnych krzywoliniowych (uogólnionych) po transformacji do tego układu jest:

Wtedy mając wzór na gęstość wielkości wskaźnikowej siły pochodzącej od oddziaływania i wzór na lokalną zachowawczość energii-pędu w układach płaskich ogólnie nieprostokątnych , piszemy:

Wtedy mając wzór na gęstość wielkości wskaźnikowej siły pochodzącej od oddziaływania i wzór na lokalną zachowawczość energii-pędu w układach płaskich we współrzędnych krzywoliniowych (uogólnionych) , piszemy:

Gdzie ostatni wzór jest zgodny ze formułą , gdzie wzór na tensor gęstości energii(masy)-pędu (człon kinematyczny) przedstawiamy w zależności od gęstości lagrangianu kinematycznego , którego wielkość jest równa sumie gęstości wielkości wskaźnikowej siły odpowiedzialnej za oddziaływania i gęstości wielkości wskaźnikowej siły odpowiedzialnej za oddziaływania inne niż uwzględniono w członie na gęstość wielkości wskaźnikowej siły oddziaływania .