Deklinacja rzeczownika (відмінювання іменників) w języku polskim jest bardzo trudna, ponieważ: jest siedem przypadków (в польській мові є сім відмінків іменника) trzy rodzaje liczby pojedynczej (однина): męski (чоловічий рід), żeński (жіночий рід), nijaki (середній рід) dwa rodzaje liczby mnogiej (множина): rodzaj męskoosobowy i rodzaj niemęskoosobowy nie ma grup twardych (твердий варіант), miękkich (м'який варіант) i mieszanych jak w języku ukraińskim zamiast czterech grup deklinacyjnych (поділ іменників на відміни: I, II, III, IV) w języku polskim jest: pięć grup deklinacyjnych rzeczownika w rodzaju męskim sześć grup deklinacyjnych rzeczownika w rodzaju żeńskim sześć grup deklinacyjnych rzeczownika w rodzaju nijakim dodatkowo rodzaj męskozwierzęcy (тваринний), rodzaj męskorzeczowy i rodzaj męskonieżywotny rzeczowniki mogą być żywotne (життєздатний іменник) i nieżywotne (нежиттєздатний іменник) istnieje spora grupa wyjątków (ви́нятки)

Bierzemy więc pod uwagę: rodzaj (рід) liczbę (число) przypadek (відмінок)

W trakcie odmiany zmienia się końcówka rzeczownika (закінчення), a w liczbie mnogiej w niektórych przypadkach zmianie ulega temat (тема) wyrazu, na przykład: "morze" (море) - dopełniacz liczby mnogiej "mórz" (море́й); podobnie "głowa" (голова) - celownik liczby pojedynczej "głowie" (голове́); przyjaciel (приятель) - biernik liczby mnogiej "przyjaciół" (прия́телей). Jest to oboczność.

Niektóre rzeczowniki podlegają zjawisku supletywizmu (суплетивізм), które polega na tym, że ten sam rzeczownik w liczbie mnogiej przybiera inną formę, niż w liczbie pojedynczej, na przykład: "rok" (rìk) - "lata" (ро́ки́).

W deklinacji VI rodzaju nijakiego występuje zjawisko synkretyzmu (синкретизм), gdy we wszystkich przypadkach liczby pojedynczej rzeczownik występuje w tej samej formie, np. liceum (ліцей), muzeum (музей).

Linki zewnętrzne Język polski Język polski - Deklinacja rzeczownika https://odmiana.net/ Tabele odmiany Jana Tokarskiego Wikisłownik deklinacja