Jak rozwiązywać problemy i kiedy prosić o pomoc Każdy człowiek ma czasem problemy. Mogą dotyczyć szkoły, kolegów, rodziny albo twoich uczuć. Ważne jest, aby wiedzieć, jak spróbować samemu rozwiązać problem i kiedy lepiej poprosić kogoś o pomoc.

Co to jest problem? Problem to sytuacja, która jest dla ciebie trudna i nie wiesz od razu, co zrobić. Może to być na przykład: kłótnia z kolegą lub koleżanką, gorsze oceny w szkole, wyśmiewanie w klasie lub w internecie, silne emocje, z którymi trudno sobie poradzić (złość, smutek, wstyd).

Problemy są normalną częścią życia. Najważniejsze jest to, jak na nie reagujesz.

Kroki w rozwiązywaniu problemów Spróbuj stosować poniższe kroki:

Zatrzymaj się i uspokój emocje Kilka głębokich oddechów, chwila przerwy, wyjście do innego pokoju lub na korytarz mogą pomóc.

Nazwij problem Zastanów się: co dokładnie jest trudne? Spróbuj powiedzieć to jednym lub dwoma zdaniami. Pomyśl o możliwych rozwiązaniach. Wypisz lub wymień w myślach kilka sposobów działania. Nie oceniaj ich od razu.

Oceń swoje pomysły Zadaj sobie pytania: czy to jest bezpieczne dla mnie i innych? czy jest zgodne z zasadami w domu i w szkole? jakie mogą być skutki tego rozwiązania? Wybierz rozwiązanie i wypróbuj je. Zrób to, co uznałeś za najlepsze. Potem zastanów się, czy pomogło. Jeśli nie, spróbuj innego pomysłu lub poproś o pomoc.

Kiedy prosić o pomoc Nie wszystkie problemy trzeba i można rozwiązywać samemu. W takich sytuacjach poproś o pomoc:

gdy ktoś ci grozi, bije, wyśmiewa lub poniża, gdy ktoś namawia cię do rzeczy niezgodnych z prawem lub zasadami (np. kradzież, picie alkoholu, wysyłanie nagich zdjęć), gdy obawiasz się o swoje bezpieczeństwo lub bezpieczeństwo innej osoby, gdy problem trwa długo i mimo prób wciąż sobie nie radzisz, gdy przez problem gorzej się uczysz, nie śpisz, często płaczesz lub jesteś bardzo zdenerwowany, gdy czujesz, że sytuacja jest dla ciebie zbyt trudna, żeby być z nią samemu.

Proszenie o pomoc nie jest donoszeniem ani powodem do wstydu. To oznaka odpowiedzialności za siebie i innych.

Do kogo można zwrócić się po pomoc Jeśli potrzebujesz wsparcia, możesz porozmawiać z:

rodzicem lub opiekunem, babcią, dziadkiem lub innym bliskim dorosłym z rodziny, wychowawcą, nauczycielem, któremu ufasz, pedagogiem lub psychologiem szkolnym, starszym rodzeństwem lub kuzynem.

W nagłych, bardzo trudnych sytuacjach możesz również skorzystać z telefonu zaufania dla dzieci i młodzieży (w Polsce numer 116 111).

Jak prosić o pomoc Kiedy zwracasz się do kogoś po pomoc, możesz:

Powiedzieć, że potrzebujesz rozmowy Na przykład: „Chciałbym z tobą porozmawiać, mam problem”.

Krótko opowiedzieć, co się stało

Postaraj się mówić spokojnie i zgodnie z prawdą, bez obrażania innych osób.

Wyjaśnić, co już próbowałeś zrobić

Dzięki temu osoba dorosła lepiej zrozumie sytuację. Powiedzieć, czego oczekujesz Na przykład: „Chciałbym wiedzieć, co mogę zrobić”, „Potrzebuję, żebyś ze mną tam poszedł”, „Proszę, porozmawiaj z nami”.

Jeśli jedna osoba ci nie pomoże albo cię zlekceważy, masz prawo poprosić o pomoc kogoś innego.

Podsumowanie Każdy ma problemy i to jest normalne. Wiele problemów można spróbować rozwiązać samodzielnie, krok po kroku. Gdy problem dotyczy bezpieczeństwa, przemocy lub jest dla ciebie zbyt trudny, trzeba poprosić o pomoc dorosłego. Proszenie o pomoc to dbanie o siebie i innych, a nie powód do wstydu.