Co to znaczy „dobre” i „złe” zachowanie Każdy człowiek codziennie podejmuje różne decyzje: jak się odezwać, co zrobić, jak zareagować na innych. Mówimy wtedy o zachowaniu. Możemy zachowywać się dobrze albo źle. Od tego zależy, jak czują się osoby wokół nas i jak wygląda nasze wspólne życie.
Czym jest dobre zachowanie Dobre zachowanie to takie, które: okazuje szacunek innym ludziom pomaga, a nie szkodzi jest zgodne z zasadami ustalonymi w domu, w szkole i w społeczeństwie wynika z życzliwości i chęci czynienia dobra
Przykłady dobrego zachowania: mówienie proszę, dziękuję, przepraszam pomaganie słabszym i młodszym słuchanie, gdy ktoś mówi, nieprzerywanie mu dotrzymywanie obietnic przyznanie się do błędu i próba naprawienia szkody
Dobre zachowanie sprawia, że innym jest przy nas miło i bezpiecznie. Ułatwia przyjaźń, współpracę i buduje zaufanie.
Czym jest złe zachowanie Złe zachowanie to takie, które: rani innych fizycznie lub emocjonalnie jest egoistyczne – liczy się tylko moje, a inni są nieważni łamie ważne zasady i umowy lekceważy czyjeś uczucia i potrzeby
Przykłady złego zachowania: wyśmiewanie, przezywanie, obrażanie innych bicie, popychanie, niszczenie cudzych rzeczy kłamanie, aby uniknąć kary albo zyskać coś kosztem innych celowe przeszkadzanie na lekcji robienie czegoś niebezpiecznego, mimo że inni proszą, aby przestać
Złe zachowanie powoduje smutek, złość, lęk. Niszczy przyjaźń i zaufanie oraz utrudnia wspólne życie.
Skąd wiemy, co jest dobre, a co złe Dobre i złe zachowanie poznajemy dzięki: rodzicom i innym dorosłym, którzy nas wychowują zasadom w szkole i w klasie prawu, które obowiązuje wszystkich ludzi własnemu sumieniu – wewnętrznemu poczuciu, że coś jest w porządku albo nie
Warto zadać sobie pytania: Czy chciałbym, aby ktoś zrobił to samo wobec mnie? Czy moje zachowanie pomaga innym, czy im szkodzi? Jak czuje się druga osoba po tym, co zrobiłem?
Jeśli odpowiedzi są niepokojące, to znak, że nasze zachowanie nie było dobre.
Intencje i skutki zachowania Czasem ktoś nie chce zrobić nic złego, ale i tak kogoś zrani. Dlatego ważne są: intencje – co chciałem osiągnąć skutki – co naprawdę się stało
Dobre zachowanie to takie, gdy: mamy dobre intencje staramy się przewidzieć skutki dla innych potrafimy przeprosić i naprawić, jeśli mimo wszystko coś się nie udało
Złe zachowanie to także sytuacja, gdy: widzimy, że komuś dzieje się krzywda, a nic z tym nie robimy, chociaż moglibyśmy pomóc
Dobre zachowanie w różnych miejscach Zasady dobrego zachowania mogą trochę różnić się w zależności od miejsca, ale ich sens jest podobny.
W domu: szanujemy rodziców i rodzeństwo pomagamy w obowiązkach nie krzyczymy i nie używamy wyzwisk
W szkole: słuchamy nauczyciela i nie przeszkadzamy na lekcji nie bijemy i nie wyśmiewamy kolegów dbamy o wspólne rzeczy: ławki, książki, sprzęt
W miejscach publicznych (sklep, autobus, kino, park): nie hałasujemy nadmiernie przepuszczamy osoby starsze, ustępujemy miejsca nie śmiecimy, dbamy o porządek
Czy każdy popełnia błędy Każdemu zdarza się czasem zachować źle. Ważne jest, co robimy potem: przyznajemy, że popełniliśmy błąd przepraszamy osobę, którą skrzywdziliśmy staramy się naprawić szkodę wyciągamy wnioski na przyszłość
Uczenie się dobrego zachowania trwa całe życie. Im częściej wybieramy dobro, tym łatwiej jest nam zachowywać się właściwie w coraz trudniejszych sytuacjach.