Dobro wspólne w klasie, szkole i społeczności lokalnej Każdy z nas ma swoje potrzeby i marzenia. Ale żyjemy też w grupach: w klasie, szkole, mieście lub wsi. To, co jest ważne dla wszystkich członków tej grupy, nazywamy dobrem wspólnym.

Co to jest dobro wspólne Dobro wspólne to:

warunki, dzięki którym wszyscy w danej grupie mogą dobrze funkcjonować i się rozwijać, to, z czego korzysta wiele osób, a nie tylko jedna, odpowiedzialność, która dotyczy wszystkich członków danej wspólnoty.

Dobro wspólne nie jest sumą prywatnych korzyści. To raczej takie dobro, którego nie da się posiadać „na własność”, ale wszyscy mogą z niego korzystać i wszyscy są za nie odpowiedzialni.

Dobro wspólne w klasie W klasie dobrem wspólnym są między innymi:

atmosfera wzajemnego szacunku i bezpieczeństwa, porządek w sali lekcyjnej, wspólne pomoce naukowe i sprzęt (tablica, rzutnik, mapy), wypracowane zasady klasowe.

Dbanie o dobro wspólne w klasie oznacza na przykład:

nieśmiecenie i sprzątanie po sobie, niepisanie po ławkach, tablicach i ścianach, nieprzeszkadzanie na lekcjach, żeby inni mogli się uczyć, reagowanie na przemoc i wykluczenie, a nie obojętność.

Jeśli ktoś niszczy klasowe rzeczy albo ośmiesza innych, szkodzi nie tylko pojedynczej osobie, ale całej grupie.

Dobro wspólne w szkole W szerszej wspólnocie szkolnej dobrem wspólnym są między innymi:

bezpieczeństwo wszystkich uczniów i pracowników, dobre imię szkoły, wspólne przestrzenie (korytarze, boisko, biblioteka, toalety), regulamin, który porządkuje życie szkoły, tradycje szkolne (uroczystości, akcje, projekty).

Dbanie o dobro wspólne w szkole to na przykład:

szanowanie pracowników szkoły (nauczycieli, obsługi, administracji), nieznęcanie się nad innymi (także w internecie), rozsądne korzystanie z toalet i szatni, by były czyste dla wszystkich, udział w wyborach do samorządu uczniowskiego i zainteresowanie się jego działaniami, troska o wyposażenie szkoły (sprzęt sportowy, komputery, książki).

Złe zachowanie jednego ucznia na wycieczce czy zawodach może zepsuć opinię o całej szkole.

Dobro wspólne w społeczności lokalnej Społeczność lokalna to mieszkańcy twojej miejscowości: wsi, miasteczka, dzielnicy. Dobrami wspólnymi w takim miejscu są:

czyste ulice, parki i place zabaw, wspólna infrastruktura (chodniki, ścieżki rowerowe, oświetlenie), dostęp do instytucji (biblioteka, dom kultury, ośrodek zdrowia), bezpieczeństwo (przestrzeganie przepisów, np. drogowych), środowisko naturalne wokół: lasy, rzeki, jeziora.

Dbanie o dobro wspólne w społeczności lokalnej oznacza na przykład:

nieśmiecenie w miejscach publicznych, niepisanie po ławkach i przystankach, szanowanie roślin, drzew, miejsc wypoczynku, zgłaszanie niebezpiecznych sytuacji dorosłym lub odpowiednim służbom, udział w lokalnych akcjach (sprzątanie okolicy, zbiórki charytatywne).

Dobro wspólne a interes własny Czasem dobro wspólne wchodzi w konflikt z tym, co wygodne dla jednostki. Na przykład:

łatwiej wyrzucić papierek na ziemię niż dojść do kosza, wygodniej jechać hulajnogą po korytarzu niż prowadzić ją obok siebie, prościej „olać” klasową sprawę niż angażować się w rozwiązanie problemu.

Odpowiedzialne podejście oznacza, że:

potrafisz czasem zrezygnować z chwilowej wygody dla dobra innych, rozumiesz, że sam korzystasz z dobra wspólnego, więc masz obowiązek o nie dbać, nie usprawiedliwiasz się tym, że „inni też tak robią”.

Jak można dbać o dobro wspólne na co dzień Jako siódmoklasista możesz:

troszczyć się o atmosferę w klasie (nie brać udziału w wykluczaniu, hejtowaniu), szanować szkolne mienie i zgłaszać jego zniszczenie, uczestniczyć w działaniach samorządu uczniowskiego lub innych grup, rozmawiać z rówieśnikami o tym, co można poprawić w klasie czy szkole, proponować konstruktywne pomysły zamiast tylko narzekać.

Małe, codzienne decyzje wielu osób budują albo niszczą dobro wspólne.

Podsumowanie Dobro wspólne to to, co jest ważne dla całej wspólnoty: klasy, szkoły, miejscowości. Nie można być obojętnym wobec wspólnego dobra, bo wszyscy z niego korzystamy i wszyscy mamy na nie wpływ. Świadome dbanie o dobro wspólne jest oznaką dojrzałości i odpowiedzialności za innych ludzi.