Biblia – „Przypowieść o talentach” (Mt 25, 14–30) Najważniejsze informacje Autor i miejsce w Biblii: Nowy Testament, Ewangelia według św. Mateusza (Mt 25, 14–30). Rodzaj literacki: przypowieść (parabola) – krótka opowieść z morałem, w której wydarzenia mają znaczenie symboliczne. Temat: odpowiedzialność za to, co człowiek otrzymał; nagroda za pracowitość i wierność, kara za bierność. Ważne: „talent” w tekście oznacza jednostkę pieniędzy (walutę), a dopiero w przenośni – zdolności, dary, możliwości.

Fabuła Pewien bogaty człowiek przed wyjazdem powierza swój majątek trzem sługom. Daje im różne sumy: jednemu pięć talentów, drugiemu dwa, a trzeciemu jeden, zależnie od tego, jak ocenia ich możliwości.

Dwaj pierwsi od razu zabierają się do działania i pomnażają powierzone pieniądze: pierwszy z pięciu robi dziesięć, drugi z dwóch robi cztery. Trzeci sługa boi się ryzyka i zamiast pracować – zakopuje talent w ziemi, żeby go nie stracić.

Gdy pan wraca, rozlicza sługi. Dwaj, którzy pomnożyli majątek, zostają pochwaleni i nagrodzeni większym zaufaniem. Trzeci tłumaczy się strachem i ostrożnością, ale pan uznaje go za leniwego i niewiernego. Każe odebrać mu talent i przekazać temu, który ma najwięcej, a jego samego surowo karze.

Bohaterowie Pan (gospodarz) – symbol Boga; daje, powierza zadania i rozlicza. Trzej słudzy: sługa z 5 talentami – aktywny, pracowity, pomnaża dobra, sługa z 2 talentami – również sumienny, osiąga zysk, sługa z 1 talentem – bierny, kieruje się lękiem, nie podejmuje działania. Jezus – opowiada przypowieść (narrator w kontekście ewangelicznym).

Czas i miejsce akcji Nie są dokładnie określone – to typowe dla przypowieści. Najważniejsze jest znaczenie moralne, a nie realia historyczne.

Sens i przesłanie (morał) Każdy człowiek otrzymuje „talenty” – możliwości, czas, zdolności, dobra materialne, szanse – i ma obowiązek je rozwijać oraz wykorzystywać odpowiedzialnie. Bóg (pan) oczekuje wierności i działania, a nie wymówek i bezczynności. Strach i „chowanie” darów prowadzą do straty – nie tylko materialnej, ale też moralnej. Przesłanie końcowe w skrócie: temu, kto dobrze korzysta z tego, co ma, może być powierzone więcej; kto nie robi nic, traci nawet to, co otrzymał.

Problematyka odpowiedzialność i rozliczenie z powierzonych dóbr, pracowitość, zaradność, odwaga w działaniu, bierność, lenistwo, lęk przed porażką, sprawiedliwość i konsekwencje wyborów, rozwijanie darów dla dobra własnego i innych.