Akcja wiersza rozgrywa się w mitologicznej Grecji, bezpośrednio po muzycznym pojedynku między bogiem Apollem a sylenem Marsjaszem. Scena przedstawia moment wykonywania kary na przegranym.
Główni bohaterowie Apollo to bóg sztuki i poezji, przedstawiony jako postać chłodna emocjonalnie, pozbawiona współczucia wobec cierpienia przeciwnika. Marsjasz jest sylenem (istotą będącą połączeniem człowieka i konia), który układał hymny na cześć bogów i ośmielił się wyzwać Apolla na muzyczny pojedynek.
Zarys najważniejszych wydarzeń fabularnych Wiersz rozpoczyna się tuż po ogłoszeniu wyroku przez boskich sędziów, gdy Marsjasz wydaje krzyk cierpienia podczas odbierania mu skóry. Apollo przysłuchuje się temu krzykowi z obrzydzeniem, nie odczuwając żadnej empatii. Zmęczony hałasem bóg odchodzi, zastanawiając się nad możliwością powstania nowej gałęzi sztuki z krzyku konającego. Jedynie przyroda okazuje współczucie cierpiącemu sylenowi – drzewo, do którego był przywiązany, siwieje, a u stóp Apolla pada skamieniały słowik.
Najważniejsze tematy i problemy poruszane w utworze Wiersz porusza konflikt między dwoma koncepcjami sztuki: apollińską (wyrafinowaną, chłodną, nastawioną na formę) i dionizyjską (emocjonalną, autentyczną, bliską życiu). Utwór przedstawia problem cierpienia i różnych reakcji na nie – obojętności reprezentowanej przez Apolla oraz współczucia symbolizowanego przez przyrodę. Herbert podejmuje również temat godności człowieka w obliczu śmierci oraz moralnego zwycięstwa ofiary nad oprawcą. Wiersz stawia pytanie o istotę prawdziwej sztuki i jej związek z ludzkim doświadczeniem.
Dominujące emocje i refleksje Lektura wywołuje refleksję nad naturą sztuki i jej związkiem z autentycznością ludzkiego doświadczenia. Czytelnik może odczuwać współczucie wobec cierpiącego Marsjasza oraz niechęć do obojętnego Apolla. Wiersz skłania do zastanowienia nad wartością sztuki pozbawionej emocji w zestawieniu z ekspresją wypływającą z prawdziwego przeżycia. Utwór budzi również refleksję nad godnością człowieka w sytuacjach granicznych.
Problematyka utworu pozostaje aktualna, ponieważ dyskusja o istocie sztuki – czy powinna być perfekcyjna formalnie, czy autentyczna emocjonalnie – toczy się nieprzerwanie we współczesnym świecie kultury.