Użycie broni palnej przez Pluton Specjalny ZOMO: moment przełomowy Krytyczny moment pacyfikacji nastąpił około godziny 12:30, gdy standardowe oddziały milicji nie były w stanie przełamać oporu górników walczących wręcz przy użyciu improwizowanej broni. Wówczas dowództwo operacji skierowało do akcji Pluton Specjalny ZOMO – elitarną jednostkę antyterrorystyczną, której funkcjonariusze jako jedyni posiadali broń maszynową (pistolety PM-63 Rak) z ostrą amunicją.

Rozkaz otwarcia ognia Zgodnie z ustaleniami śledztwa, członkowie Plutonu Specjalnego zajęli pozycje na rampie przy kotłowni oraz w okolicach magazynu odzieżowego. Wobec nacierającej grupy górników, którzy zmusili do odwrotu inne pododdziały ZOMO, funkcjonariusze użyli broni palnej. Strzały oddano bezpośrednio w tłum, z bliskiej odległości, celując w tułów i głowy protestujących. Decyzja ta zapadła bez formalnego ostrzeżenia, co stanowiło złamanie ówczesnych przepisów o użyciu broni.

Skutki masakry Salwa z broni maszynowej doprowadziła do natychmiastowej śmierci pięciu górników, a kolejnych czterech zmarło w wyniku odniesionych ran w szpitalach. Użycie ostrej amunicji ostatecznie złamało opór załogi. Wstrząśnięci widokiem zabitych kolegów górnicy wycofali się w głąb zakładu, a Komitet Strajkowy podjął decyzję o przerwaniu walki, aby uniknąć dalszego rozlewu krwi. Był to najkrwawszy epizod stanu wojennego, który stał się symbolem brutalności władz komunistycznych wobec społeczeństwa.