Opis Pieśń artystyczna, wykorzystująca motyw z pieśni ludowej.

W Pieśniach polskich i ruskich ludu galicyjskiego z 1833 r. (s. 281) Wacław Zaleski podaje następujący tekst rusiński (bez muzyki):

Rik sia lubyły, dwa sia ne widyły, Jak sia ujzdriły, taj sia poboliły. Deż ty idesz mij myłyj kozaczeńku? Ktoż ti postełyt biłuju postiłenku? Postełyt my sia zełena bukowyna, Pid hołowońku synaja żupanyna. Diwczyna łeżyt w małeńki w komorońci, Kozaczok łeżyt w zełeny dubrowonci; Za diwczynoju otec, maty płacze, A za kozakom czorny oreł krarcze; U diwczynońki jest medu, wyna, dosyt, A kozaczeńko zymnoji wody prosyt: Podajte meni zymnoji wody pyty, Kozaćkiji usta smutnyji zakropyty; Za diwczynoju w wsi dzwony zadzwonyły, Za kozaczeńkom wsi wowky zawyły; A diwczynońku aż try popy chowały, A kozaczeńka wowki rozszarpały.Wacław Zaleski, Karol Lipiński (muz.), Pieśni polskie i ruskie ludu galizycjskiego. Z. 1.. Lwów, 1833. S.  281.

Por. także pieśń Zakochali się.

Muzyka Autor: Fryderyk Chopin

Opracowanie: Leon Kociałkowski

Źródło: Leon Kociałkowski, Lutnia polska : zbiór pieśni i piosenek obyczajowych i okolicznościowych : miłosnych, aryi i dumek, piosenek wiejskich : mazurów, krakowiaków, kujawiaków, obertasów, piosenek dla rzemieślników, weselnych : i różnej innej treści z melodyami. Tomik 2. Poznań, 1885. S. 73.

Tekst Autor: Bohdan Zaleski

Źródło: Leon Kociałkowski, Lutnia polska : zbiór pieśni i piosenek obyczajowych i okolicznościowych : miłosnych, aryi i dumek, piosenek wiejskich : mazurów, krakowiaków, kujawiaków, obertasów, piosenek dla rzemieślników, weselnych : i różnej innej treści z melodyami. Tomik 2. Poznań, 1885. S. 73.

Zobacz też Dwojaki koniec w serwisie Stare Melodie

Przypisy