respekt () ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) szacunek, poważanie (1.2) obawa, onieśmielenie wobec autorytetu lub siły
(1.1)
(1.1) Mężczyzna z respektem obracał w rękach zdjęcie. (1.2) Synowie czuli respekt przed pasem ojca.
(1.1) wzbudzać respekt • czuć przed kimś respekt • okazywać respekt • traktować kogoś/coś z respektem • mieć dla kogoś respekt
(1.1) szacunek
respektowanie respekcik respektować
angielski: (1.1) respect bułgarski: (1.1) респект czeski: (1.1) respekt duński: (1.1) respekt ; (1.2) respekt esperanto: (1.1) respekto francuski: (1.1) respect hiszpański: (1.1) respeto japoński: (1.1) 尊敬 (そんけい, sonkei) jidysz: (1.1) ייִראת־הכּבֿוד (jires-hakowed) litewski: (1.1) pagarba niemiecki: (1.1) Respekt nowogrecki: (1.1) σεβασμός portugalski: (1.1) respeito szwedzki: (1.1) respekt tuvalu: (1.1) āva węgierski: (1.1) vonatkozás włoski: (1.1) rispetto
respekt ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) respekt
(1.1)
respekt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) szacunek (1.2) respekt, obawa, onieśmielenie
(1) en respekt, respekten;
(1.1) Er der for eksempel tale om en begravelse, som er en trist begivenhed, vælger man som regel et meget diskret og mørkt slips, for ikke at vække opmærksomhed og for at vise respekt. → Na przykład gdy mowa jest o pogrzebie, który jest smutnym wydarzeniem, z reguły wybiera się bardzo dyskretny i ciemny krawat, aby nie zwracać na siebie uwagi i aby okazać szacunek.
respektere respektfuld, respektive, respektløs respektløshed
respekt ()
(1.1) szacunek, respekt
respekti, respektegi, malrespekti respekto, respektego, malrespekto respekta, respektega, respektinga, respektinda, malrespekta senrespekte
respekt ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) respekt, szacunek
(1.1) en respekt, respekten;
respektera respektfull respektfullt