sort ()

,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) gatunek lub rodzaj, odmiana czegoś, jakość

(1.1)

(1.1) Kup truskawki na tort, ale takie najlepszego sortu.

(1.1) lepszy / gorszy / pierwszy / drugi / trzeci / ostatni sort • ostatniego / pośledniego sortu • sorty mundurowe

sortownia , sortowanie , sortownik , sortownica sortować , posortować sortowalny, niesortowalny

prima sort

(1.1)

(1.1) sorta

sort ()

, ,

( nierotyczne (non-rhotic))

rzeczownik (1.1) rodzaj, typ, gatunek, klasa (1.2) sortowanie czasownik (2.1) segregować, porządkować, sortować, klasyfikować (2.2) doprowadzać do ładu (np. swoje sprawy)

(1.1) I don't like this sort of music. → Nie lubię tego rodzaju muzyki (2.1) The array will be sorted using the Quicksort algorithm. → Ta tablica będzie posortowana przy użyciu algorytmu Quicksort. (2.2) I know it's my problem and I will get it sorted. → Wiem, że to mój problem i go rozwiążę.

assort sorter

a sort of → coś w rodzaju sort of → trochę, raczej sort out → porządkować, organizować sort through → przeszukiwać, porządkować

sort ()

przymiotnik (1.1) czarny (1.2) nielegalny (1.3) pesymistyczny (1.4) o człowieku czarnoskóry rzeczownik, rodzaj wspólny (2.1) sort (rodzaj, klasa)

(1) sort, sort, sorte

(1.1) Hendes hund har sorte øjne. → Jej pies ma czarne oczy. (1.2) Immigranten arbejdede sort. → Imigrant pracował na czarno. (1.4) Der er bekræftet mindst én smittet med coronavirus efter en demonstration for sortes rettigheder, hvor flere end 15.000 deltog søndag 7. juni. → Potwierdzono co najmniej jedno zakażenie koronawirusem po demonstracji na rzecz praw czarnoskórych, w której w niedzielę 7 czerwca uczestniczyło ponad 15 000 osób.

(1.1) hvid

(1.1) sort arbejde • sort marked

(1.1) zobacz też: kolory w język duńskim

sort ()

(1.1) los, przeznaczenie

sorto, samsortulo

sort ()

rzeczownik, rodzaj męski (1.1) los (bieg zdarzeń) (1.2) los, traf (1.3) czar, urok, zaklęcie

(2.1) trzecia osoba liczby pojedynczej trybu oznajmującego czasu teraźniejszego od sortir

(1) sort; sorts

tirer au sort; przysłowie: le sort en est jeté

sort ()

przymiotnik (1.1) głuchy

sort ()

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) szczęście (sukces)

(1.1) sort; sorts

sort ()

rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) typ, rodzaj

(1.1) en sort, sorten, sorter, sorterna

(1.1) Vi har många olika sorter. → Mamy wiele różnych rodzajów.

(1.1) slag, typ

sort ()

rzeczownik (1.1) szorty

(1.1) rövidnadrág