suk ()
,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) bazar w krajach Bliskiego Wschodu lub handlowa dzielnica muzułmańska, często pod dachem;
(2.1) od: suka
(1.1)
(1.1) Suk to najważniejsze miejsce w każdym arabskim mieściez Internetu.
(1.1) czarszy
angielski: (1.1) souk francuski: (1.1) souk niemiecki: (1.1) Suq
suk ()
przymiotnik (1.1) otwarty
suk ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) sęk
(1.1)
suk ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) węzeł
gordiski suk → węzeł gordyjski
suk ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wzdech, westchnięcie, tchnienie
(1.1) et suk, sukket, suk, sukkene
(1.1) Det kunne lyde som et suk. → To mogło zabrzmieć jak westchnięcie.
(1.1) suk af tilfredshed → westchnięcie zadowolenia
(1.1) udåning
sukke
(1.1) drage sit sidste suk → wydać ostatnie tchnienie, umrzeć • ikke forstå et suk → nie rozumieć ani słowa
suk ()
(1.1) sok
suko, florsuko, kaĉosuko, kokossuko, laktosuko, pulpsuko, sukstreĉo suka, sensuka, sukriĉa, sukoriĉa, sukplena, sukoplena
suk ()
rzeczownik (1.1) oko