__TOC__ karabela ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) lekka, ozdobna, paradna szabla bez kabłąka przy rękojeści;
(1.1)
(1.1) Zygmunt I chodził z karabelą, został też z nią pochowany. (1.1) Pókiśmy miecze, pałasze i kordy nosili, nie baliśmy się Ordy, a gdy z karabelkami nastały czeczugi, nie orzą w Ukrainie i w Podolu pługiWacław Potocki, Moralia..
(1.1) być przy karabeli • paradować z karabelą
(1.1) szabla
(1.1) przysłowie: bez karabeli ani z pościeli
(1.1) Halina Rybicka, Losy wyrazów w języku polskim, PWN, Warszawa 1976, s. 23. od miasta Karbala (Karabela) w pobliżu Bagdadu
duński: (1.1) let krumsabel
karabela ()
rzeczownik (1.1) karawela