syn ()
, , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) dziecko płci męskiej (w stosunku do rodziców);
(1.1)
(1.1) Matka spojrzała na syna z troską.
(1.1) syn pierworodny / ślubny / nieślubny / adoptowany / przybrany • syn epoki • syn chrzestny
(1.1) ojczyc
(1.1) córka
(1.1) zstępny, potomek, dziecko
synowa , synowiec , usynowienie , usynawianie , synczyzna , synowizna synalek , synek , syneczek , synulek , synuś , syncio usynawiać , usynowić synowski, synowy
syn marnotrawny • jaki ojciec, taki syn • psi syn • syn pułku zobacz też: przysłowia o synu
< , , , , , , , , , , , , , ,
Forma „” w miejscowniku liczby pojedynczej jest niepoprawna.
abazyński: (1.1) па aleucki: (1.1) laq, hla-x̂ amharski: (1.1) ወንድ ልጅ angielski: (1.1) son arabski: (1.1) ابن , بن arumuński: (1.1) hilju baskijski: (1.1) seme białoruski: (1.1) сын bułgarski: (1.1) син chiński standardowy: (1.1) 儿子 (érzi), 男孩 (nánhái), 男孩儿 (nánháir) chorwacki: (1.1) sin czeski: (1.1) syn dolnołużycki: (1.1) syn duński: (1.1) søn esperanto: (1.1) filo estoński: (1.1) poeg fiński: (1.1) poika francuski: (1.1) fils górnołużycki: (1.1) syn grenlandzki: (1.1) erneq gruziński: (1.1) ვაჟი gudźarati: (1.1) દીકરો (dīkarō) hawajski: (1.1) keiki hebrajski: (1.1) בן (ben) hiszpański: (1.1) hijo interlingua: (1.1) filio inuktitut: (1.1) ᐃᕐᓂᖅ(irniq) islandzki: (1.1) sonur japoński: (1.1) 息子 (むすこ, musuko) jidysz: (1.1) זון (zun) kałmucki: (1.1) көвүн kaszubski: (1.1) syn kataloński: (1.1) fill koreański: (1.1) 아들 (adŭl) luksemburski: (1.1) Bouf łaciński: (1.1) filius łotewski: (1.1) dēls niderlandzki: (1.1) zoon niemiecki: (1.1) Sohn nowogrecki: (1.1) γιος nowopruski: (1.1) sūns pali: (1.1) suta pikardyjski: (1.1) fiu polski język migowy: rosyjski: (1.1) сын rumuński: (1.1) fiu sanskryt: (1.1) पुत्र, सुत, कुमार slovio: (1.1) sin (син) słowacki: (1.1) syn staroangielski: (1.1) sunu / staro-cerkiewno-słowiański: (1.1) сꙑнъ (synŭ), чѧдо (čędo) staroperski: (1.1) 𐎱𐎢𐏂 suahili: (1.1) mwana szkocki gaelicki: (1.1) mac szwedzki: (1.1) son tagalski: (1.1) anak na lalaki, iho turecki: (1.1) oğul tuvalu: (1.1) tamatangata, tamaliki tagata udmurcki: (1.1) пи ukraiński: (1.1) син wepski: (1.1) poig węgierski: (1.1) fiú wilamowski: (1.1) zun włoski: (1.1) figlio zachodnioflamandzki: (1.1) zeune
syn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn
(1.1)
synek, synáček synovský, synův
jaký otec, takový syn • marnotratný syn
zobacz też: Indeks:Czeski - Rodzina
syn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn
(1.1) syn, syna, synoju, syn, synom, synje; syna, synowu, synoma, syna, synowu, synoma, synoma; syny, synow, synam, syny, synow, synami, synach
(1.1) To běšo jogo staršy syn. → To był jego starszy syn.
(1.1) syna syn → wnuk
synašk, synk
zobacz też: Indeks:Dolnołużycki - Rodzina
syn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wzrok (1.2) pogląd, opinia (1.3) widok (1.4) przegląd
(2.1) = syne → wyglądać, dokonywać przeglądu
(1) et syn, synet, syn, synene
(1.1) Vi tilbyder den billigste undersøgelse af synet. → Oferujemy najtańsze badanie wzroku. (1.4) Dette vrag gik i stykker på motorvejen bare tre måneder efter synet. → Ten wrak rozpadł się na kawałki na autostradzie zaledwie trzy miesiące po przeglądzie.
(1.1) miste synet → stracić wzrok • tabe af synet → stracić z oczu (1.2) synspunkt/synsvinkel → punkt widzenia
syne synlig
syn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn
zobacz też: Indeks:Górnołużycki - Rodzina
syn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn
(1.1) òtrok
zobacz też: Indeks:Kaszubski - Rodzina
syn ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) syn
(1.1) prvorodený syn • vlastný / nevlastný / adoptovaný syn
synček , synátor synovský
aký otec, taký syn • márnotratný syn
zobacz też: Indeks:Słowacki - Rodzina
syn ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) wzrok (1.2) widok (1.3) twarz (1.4) przegląd, kontrola (1.5) pogląd, opinia (1.6) widzenie, wizja
(1) en syn, synen, syner, synerna
(1.6) synpunkt • synvinkel
syna -synt