__TOC__ ogon ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) część ciała niektórych zwierząt, składająca się z włosów, piór lub kręgów, także futro z tej części ciała; (1.2) końcowa część jakiegoś przedmiotu (1.3) długa kolejka (1.4) rola drugoplanowa, epizodyczna (1.5) samochód, osoba lub grupa osób itp. śledzący kogoś (1.6) gazowy strumień za kometą (1.7) penis (1.8) dewizkaSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 297. (1.9) zapach perfum, który unosi się za osobą noszącą je
(1.1-9)
(1.1) Ten pies wesoło merda ogonem. (1.2) Ogon samolotu. Ogon komety. (1.3) Do sklepu od rana oczekuje długi ogon klientów. (1.4) Ogonów nikt grać nie lubi. (1.9) Co polecacie na wyjście na miasto z dłuższym ogonem, znośną trwałością?https://wykop.pl/wpis/26618837/mireczki-spod-tagu-perfumy-co-polecacie-na-wyjscie
(1.1) merdać / machać ogonem • mieć / posiadać ogon (1.2) znajdować się / być w ogonie (1.3) stać / wyczekiwać w ogonie (1.4) grać / grywać ogony • dostać ogony (1.5) ciągnąć za sobą ogon • zgubić ogon (1.6) gazowy / pyłowy ogon komety
(1.1) odwłok, kita (1.2) tył (1.6) warkocz (1.7) kuśka, korzeń, kita (1.9) sillage
(1.2) przód (1.4) główna rola
ogonówka , ogończa ogonek , ogoneczek ogonowy, ogoniasty
alboś nie słyszał, kiedy w lisi ogon trąbiono • diabeł ogonem nakrył • dosyć sarnie ogona po rzyć • gdy przyjdzie święta Agnieszka, przebije lód ogonem pliszka • kiedy niedźwiedzia prowadzono do miodu, tedy mu uszy oberwano, a kiedy od miodu, tedy ogon • koński ogon • lepiej się ukłonić głowie niż ogonowi • lisi ogon w towar nie wchodzi • lisim ogonem po pierzynie • liszka, nie mając ogona, radziła innym, aby swoje odcięły, bo to teraz nie moda • łapać dwie sroki za ogon / trzymać dwie sroki za ogon • miele językiem jak cielę ogonem • mówiła sroka wronie, nie siadaj mi na ogonie • odwracać kota ogonem / wykręcać kota ogonem • przyczepić się jak rzep do psiego ogona • schować ogon pod siebie • siedzieć komuś na ogonie • to mu dobił lisim ogonem • trząść się jak barani ogon • więcej się zyska lisim ogonem, jak lwim pazurem • wlec się w ogonie • wypadł jakby sroce spod ogona • przeskoczywszy psa, można i ogon jego przeskoczyć
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Zwierzęta
angielski: (1.1) tail; (1.2) tail; (1.3) queue arabski: (1.1) ذنب, ذيل awestyjski: (1.1) 𐬛𐬎𐬨𐬀 baskijski: (1.1) buztan, isats; (1.2) atzealde; (1.3) errenka, ilara, lerro; (1.6) adats bhodźpuri: (1.1) पूंछ białoruski: (1.1) хвост ; (1.2) хвост bułgarski: (1.1) опашка ; (1.3) опашка czeski: (1.1) ocas duński: (1.1) hale , svans ; (1.2) hale ; (1.3) kø elfdalski: (1.1) rumpa esperanto: (1.1) vosto francuski: (1.1) queue ; (1.2) queue ; (1.3) queue górnołużycki: (1.1) wopuš grenlandzki: (1.1) pamioq hindi: (1.1) पुच्छ hiszpański: (1.1) rabo , cola ; (1.2) cola ; (1.3) cola ; (1.6) cola islandzki: (1.1) sporður (ryby), tagl (konia), stél (ptaka), hali (krowy), skott (psa), rófa (kota); (1.3) biðröð japoński: (1.1) jidysz: (1.1) עק (ek) kaszubski: (1.1) ògón khowarski: (1.1) روم łaciński: (1.1) cauda , coda łatgalski: (1.1) aste macedoński: (1.1) опашка maithili: (1.1) पूछ manx: (1.1) arbyl , farbyl nepalski: (1.1) पुच्छर niderlandzki: (1.1) staart niemiecki: (1.1) Schwanz ; (1.2) Schwanz ; (1.3) Schlange ; (1.6) Schweif norweski (bokmål): (1.1) hale norweski (nynorsk): (1.1) hale nowogrecki: (1.1) ουρά ; (1.2) ουρά ; (1.3) ουρά ormiański: (1.1) ագի, պոչ pali: (1.1) puccha pontyjski: (1.1) ουράδι , ουράδιν portugalski: (1.1) rabo , cauda ; (1.2) rabo , cauda rosyjski: (1.1) хвост ; (1.3) хвост rumuński: (1.1) coadă ; (1.3) coadă sanskryt: (1.1) पुच्छ , जाघनी starofryzyjski: (1.1) stērt staroirlandzki: (1.1) erball szwedzki: (1.1) svans tagalski: (1.1) buntot tahitański: (1.1) ʻaero tuvalu: (1.1) felo ukraiński: (1.1) хвіст ; (1.3) хвіст waloński: (1.1) cowe węgierski: (1.1) farok wilamowski: (1.1) cuöl , ciöel ; (1.2) cuöl , ciöel ; (1.3) cuöl , ciöel ; (1.6) cuöl , ciöel włoski: (1.1) coda
ogon ()
огон
rzeczownik (1.1) ogień
(1.1) ogon; ogonis