__TOC__ móc ()
, , ;
czasownik modalny nieprzechodni (1.1) być w stanie coś wykonać, zrobić (1.2) mieć zezwolenie lub uprawnienie do wykonania czegoś (1.3) mieć szansę zaistnieć, wydarzyć się
(1.1-3)
(1.1) (Ja) mogę to zrobić, jeśli (ty) chcesz. (1.1) Nie mógłbym skrzywdzić Zosi. (1.2) Przepraszam, ale nie może pan tu wejść. To zabronione. (1.3) (My) możemy jeszcze to kupić, jeśli (my) mamy pieniądze.
(1.1-3) móc +
(1.2) wolno (1.3) może, być może, możliwe że
możliwość , możność , możenie ułomny można możliwy
chcieć, a nie móc, to piekłoJan Tokarski, A ileż to kłopotu… ze spójnikiem „a”, „Poradnik Językowy” nr 4/1951, s. 1. • chcieć to móc • gdzie diabeł nie może, tam babę pośle • jakby chciał, a nie mógł • jak cię mogę • jeden ojciec dziesięć synów wychowa, a dziesięć synów jednego ojca żywić nie mogą • jedna matka dziesięć synów wychowa, a jednej matki dziesięć synów żywić nie mogą • można nim żaby miśkować • młody może umrzeć, a stary musi
formy trybu rozkazującego („móż”), bezosobnika („możono”) oraz odsłownika/gerundium (rzeczownik odczasownikowy: „możenie”) są dziś nieużywane
angielski: (1.1) can; (1.2) may; (1.3) might, could arabski: (1.1) استطاع, أمكن baskijski: (1.1) ahal izan białoruski: (1.1) магчы chiński standardowy: (1.1) 会 (huì), 能 (néng), 可以 (kěyǐ), 能够 (nénggòu); (1.2) 能 (néng), 可以 (kěyǐ), 能够 (nénggòu); (1.3) 可能 (kěnéng), 可以 (kěyǐ) czeski: (1.1) moct dolnołużycki: (1.1) móc duński: (1.1) kunne; (1.2) måtte (gerne); (1.3) kunne esperanto: (1.1) povi; (1.2) povi; (1.3) povi fiński: (1.1) voida francuski: (1.1) pouvoir; (1.2) pouvoir; (1.3) pouvoir hiszpański: (1.1) poder; (1.2) poder; (1.3) poder islandzki: (1.1) geta, megna, mega; (1.2) mega; (1.3) geta japoński: (1.1) ことができる (koto ga dekiru) jidysz: (1.1) קענען (kenen); (1.2) מעגן (megn), (nie móc) ניט טאָרן (nit torn) kataloński: (1.1) poder litewski: (1.1) galėti łaciński: (1.1) possum łotewski: (1.1) varēt niderlandzki: (1.1) kunnen niemiecki: (1.1) können; (1.2) dürfen; (1.3) können (sein) nowogrecki: (1.1) μπορώ; (1.2) μπορώ; (1.3) μπορώ nowopruski: (1.1) mazītwei oromo: (1.1) danda'uu polski język migowy: portugalski: (1.1) poder; (1.2) poder; (1.3) poder rosyjski: (1.1) мочь; (1.2) мочь; (1.3) мочь rumuński: (1.1) putea starogrecki: (1.1) δύναμαι szwedzki: (1.1) kunna; (1.2) få, kunna ukraiński: (1.1) могти wenedyk: (1.1) pocier wilamowski: (1.1) kynna; (1.2) diyffa włoski: (1.1) potere; (1.2) potere wolof: (1.1) mën
móc ()
czasownik (1.1) móc rzeczownik, rodzaj żeński (2.1) siła, moc móžom (mógu), móžoš, móžo móžomej, móžotej, móžotej móžomy, móžośo, mógu; mógł; njamógu
(1.1) Kak móžom se wobźěliś? Móžoš na pś. na „cerwjene linki” dołojce kliknuś a prědne gronidła pisaś. → Jak mogę wziąć udział? Możesz np. kliknąć na „czerwone linki” niżej i pisać pierwsze hasła. (1.1) Z Dolnoserbskego gymnazija njepśijźo dosć zapalonych procowarjow a gymnazij taku funkciju teke społniś njamóžo. → Z dolnołużyckiego gimnazjum nie przyjdzie dość zapalonych pracowników i gimnazjum takiej funkcji też spełnić nie może. (Z Internetu)