trucizna ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) substancja mogąca zakłócić funkcjonowanie organizmu lub spowodować śmierć;
(1.1)
(1.1) Dali mi jako pokarm truciznę, / a gdy byłem spragniony, poili mnie octemKsięga Psalmów 69,22, Biblia Tysiąclecia Online, Poznań 2003 (tłum. Augustyn Jankowski, Lech Stachowiak).. (1.1) Dla żartu z butelki z trucizną usunął etykietę z trupią czaszką i skrzyżowanymi piszczelami.
(1.1) zażywać / zażyć / wziąć truciznę
(1.1) toksyna, trutka, jad;
(1.1) odtrutka, antidotum
(1.1) strychnina, cyjanek
trutka , truciciel /, trucicielka , trucie , zatrucie , odtrutka truć , otruć , wytruć , struć , podtruć , zatruć trujący, otruty, podtruty, struty trująco trujący
pochlebstwo gorsze niż trucizna
Henryk Gaertner, Gramatyka współczesnego języka polskiego. Część III, 1. Słowotwórstwo, Książnica – Atlas, Warszawa – Lwów 1934, s. 270.
alabama: (1.1) aissikánko angielski: (1.1) poison arabski: (1.1) سم (samm) baskijski: (1.1) pozoi białoruski: (1.1) атрута , яд chorwacki: (1.1) otrov duński: (1.1) gift , edder esperanto: (1.1) veneno, tokso farerski: (1.1) eitur francuski: (1.1) poison gruziński: (1.1) გესლი (gesli) gudźarati: (1.1) ઝેર (jhēra) hiszpański: (1.1) veneno islandzki: (1.1) eitur , ólyfjan japoński: (1.1) 毒 (どく, doku) jidysz: (1.1) סם (sam) karaczajsko-bałkarski: (1.1) уу karaimski: (1.1) ув kaszubski: (1.1) trëcëzna kataloński: (1.1) verí , metzina kazachski: (1.1) у litewski: (1.1) nuodai łotewski: (1.1) inde niemiecki: (1.1) Gift nowogrecki: (1.1) δηλητήριο , φαρμάκι nowopruski: (1.1) ēnda rosyjski: (1.1) яд rumuński: (1.1) otravă , iad sanskryt: (1.1) विष slovio: (1.1) jad (йад) słoweński: (1.1) strup staroangielski: (1.1) atr szwedzki: (1.1) gift średnioangielski: (1.1) atter, poisoun tadżycki: (1.1) заҳр turecki: (1.1) zehir tuvalu: (1.1) poisini ukraiński: (1.1) отрута walijski: (1.1) gwenwyn węgierski: (1.1) méreg wilamowski: (1.1) gyjft , gejft włoski: (1.1) tossico , veleno