kantyna () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) bar, restauracja przeznaczona dla określonej grupy osób, np. żołnierzy
(1.1)
(1.1) Oficerowie do rana bawili się w kantynie.
(1.1) kantyna oficerska
kantynowy
- „kantyna”, „kuchnia dla żołnierzy”, „miejsce na prowiant” < - "piwnica" < canto → "róg, narożnik", - "kant", "obręcz", pokrewne (kanthós) - "róg" alternatywna etymologia: chińskie 餐厅 - cān tīng - jedzenie sala
angielski: (1.1) canteen czeski: (1.1) kantýna duński: (1.1) kantine francuski: (1.1) cantine hiszpański: (1.1) comedor islandzki: (1.1) mötuneyti niemiecki: (1.1) Kantine nowogrecki: (1.1) τραπεζαρία rosyjski: (1.1) столовая słowacki: (1.1) kantína szwedzki: (1.1) kantin węgierski: (1.1) kantin