sznurowadło ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) taśma używana do wiązania (sznurowania) butów;
(1.1)
(1.1) Kupując nowe buty zawsze zwracam uwagę na kolor sznurowadeł. (1.1) W tramwaju zobaczyłem, że jedno sznurowadło mi się rozwiązało.
(1.1) wiązać sznurowadła
(1.1) sznurówka
sznur, sznurek, sznureczek, osznurowanie, osznurzenie, sznurkowiec, sznurowanie, sznurownia, sznurówka, sznurowanka odsznurować, przysznurować, sznurkować, sznurować, zasznurować bezsznurowy, sznureczkowy, sznurkowy, sznurowy zasznurowany, niezasznurowany
Stanisław Szober, Gramatyka języka polskiego, PWN, Warszawa 1968, s. 126. zobacz też: Indeks:Polski - Ubrania
angielski: (1.1) shoelace, shoestring arabski: (1.1) رباط الحذاء azerski: (1.1) qaytan baskijski: (1.1) lokarri białoruski: (1.1) шнурок czeski: (1.1) tkanička duński: (1.1) snørebånd , snørelidse fiński: (1.1) kengännauha francuski: (1.1) lacet hawajski: (1.1) lī hiszpański: (1.1) cordón ido: (1.1) laco jidysz: (1.1) שוכבענדל (szuchbendl) koreański: (1.1) 신발 끈 (sinbal kkŭn) litewski: (1.1) raištis niemiecki: (1.1) Schnürsenkel nowogrecki: (1.1) κορδόνι rosyjski: (1.1) шнурок ukraiński: (1.1) шнурок węgierski: (1.1) cipőfűző, cipőzsinór