__TOC__ wiosło ()
, ,
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) spłaszczony i rozszerzony u końca (lub obu końców) kij służący do nadawania biegu łodzi oraz kierowania nią; (1.2) noga ptaka wodnegoMarek P. Krzemień, 1000 słów o łowiectwie, Warszawa 1986, s. 176. (1.3) gwara muzyków rockowych gitara elektryczna (1.4) łyżka
(1.1-4)
(1.1) Hanna chwyciła za wiosła, a ja oddałem się kąpieli słonecznej. (1.2) Kaczka puściła w ruch swoje wiosła i prędko się oddaliła. (1.3) Ten facet gra na wiośle jak opętany. (1.4) Chłopcy chwycili za wiosła, jakby nie jedli od miesiąca.
(1.1) pióro wiosła • wiosło dwupióre
(1.1) rudel
wiosłowanie , wioślarstwo , wioślarz , wioślarka wieźć, wiosłować wiosłowy, wioślarski
(1.2) zwykle w liczbie mnogiej
angielski: (1.1) oar, paddle baskijski: (1.1) arraun białoruski: (1.1) вясло bułgarski: (1.1) весло , гребло duński: (1.1) åre , pagaj esperanto: (1.1) remilo fiński: (1.1) airo francuski: (1.1) rame, pagaie hawajski: (1.1) hoe hiszpański: (1.1) remo interlingua: (1.1) remo islandzki: (1.1) ár kaszubski: (1.1) wiosło kataloński: (1.1) rem kazachski: (1.1) ескек łaciński: (1.1) remigium , remus , tonsa , palmula niderlandzki: (1.1) riem niemiecki: (1.1) Ruder nowogrecki: (1.1) κουπί rosyjski: (1.1) весло́ słowacki: (1.1) veslo szwedzki: (1.1) åra tuvalu: (1.1) foe ukraiński: (1.1) весло wilamowski: (1.1) ruduł
wiosło ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) wiosło
wiosłowac