να ()
spójnik (1.1) (celu) aby, żeby (1.2) (warunku) gdyby, jeżeli (1.3) (czasu) gdy, kiedy, niech (1.4) (dopełnienia) że partykuła wprowadzająca czasownik (2.1) oby (2.2) w zdaniach podrzędnych, gdy ich podmiot jest zarazem podmiotem zdania głównego, odpowiada bezokolicznikowi (2.3) w trybie rozkazującym zmienia szyk zdania (2.4) w pytaniach odpowiada wyrażeniom czy mogę? czy powinienem? przysłówek (3.1) przywołuje uwagę oto, no proszę, no popatrz (3.2) przed spójnikiem που jednak, a jednak
(1.1) Πήγαμε όλοι να τους βοηθήσουμε. → Poszliśmy wszyscy, aby im pomóc. (1.2) Να ήμουνα νέος θα πήγαινα στην άκρη του κόσμου μαζί σου. → Gdybym był młody, poszedłbym z tobą na koniec świata. (1.3) Να τελειώσω τη δουλειά και φεύγω. → Kiedy skończę pracę, to wyjdę. (1.4) Μου φαίνεται να στο είπα. → Wydaje mi się, że ci to powiedziałem. (2.1) Να έχεις καλό ταξίδι, γιόκα μου! → Obyś miał dobrą podróż, syneczku! (2.2) Δε θέλω να το κάνω αυτό! → Nie chcę tego zrobić! (2.3) Να το κάνεις αμέσως! (= Κάνε το αμέσως!) → Zrób to natychmiast! (2.4) Να το κάνω εγώ; → Czy to ja mam to zrobić? (3.1) Να τος! → Oto on! (3.1) Να, τολμώ να ελπίζω πως με κατάλαβε· αυτή η κίνηση του κεφαλιού πρέπει να σημαίνει πως τον πείθουν τα επιχειρήματά μου.Αλμπέρ Καμύ, Η πτώση → No proszę, ośmielam się sądzić, że mnie zrozumiał; to skinięcie głową powinno oznaczać, że przekonują go moje argumenty.Albert Camus, Upadek (3.2) Και να που το έκανες! → A jednak to zrobiłeś/aś!