__TOC__ klamka ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) dźwignia przy drzwiach lub oknach, umożliwiająca ich otwieranie i zamykanie (1.2) gwara więzienna pistolet (1.3) dźwignia ręcznego hamulca rowerowego
(1.1-3)
(1.1) Nacisnęła klamkę i drzwi jęknęły przejmująco, ukazując woniejące kurzem wnętrze.
(1.1) nacisnąć (na) klamkę (1.3) klamka hamulcowa
(1.3) dźwignia (hamulcowa)
klama klamkowy
dom bez klamek • klamka zapadła • pocałować klamkę • wisieć u pańskiej klamki / wisieć u czyjejś klamki
, klame, klamme (→ klamra) +
angielski: (1.1) door handle; (1.3) brake lever arabski: (1.1) مقبض الباب czeski: (1.1) klika duński: (1.1) dørhåndtag esperanto: (1.1) anso, klinko francuski: (1.1) loquet , poignée , w Prowansji cadole hiszpański: (1.1) manilla , picaporte jidysz: (1.1) קליאַמקע (kliamke) kaszubski: (1.1) klëczka kataloński: (1.1) pany niemiecki: (1.1) Türgriff , Türdrücker , Klinke nowogrecki: (1.1) χερούλι rosyjski: (1.1) дверная ручка ; (1.2) волына ; (1.3) тормозная ручка słowacki: (1.1) kľučka szwedzki: (1.1) dörrhandtag , handtag węgierski: (1.1) kilincs włoski: (1.1) manìglia
klamka ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) klamka (1.2) klamka
(1.1-2) klamka; klamka
zobacz też: kłyŋḱ