lala ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) infantylna forma nazwy zabawki → lalka (1.2) ładna dziewczyna (1.3) ładna, wystrojona kobieta, lecz ograniczona i próżna wykrzyknik (2.1) okrzyk przy spotkaniu na wojnie lub szczuciu psami na polowaniu
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Zobacz Justysiu, to twoja lala. Tu lala ma oczko. (1.2) Chłopaki, ale lala wczoraj szła osiedlem! (1.3) Wziął sobie taką lalę za dziewczynę i teraz go to sporo kosztuje. (2.1) Lala, lalasz go lala, sasowie wołajcie, / Urlala lala, świnistra, urlala, witajcie. Przykład za: Zbigniew Nowak Kontrreformacyjna satyra obyczajowa w Polsce XVII wieku, Gdańskie Towarzystwo Naukowe, Gdańsk 1968, s. 329
(1.1) bawić się lalą • ubierać / przebierać / rozbierać / czesać / karmić / kłaść lalę (1.3) być lalą • chodzić / wyglądać jak lala • pusta / silikonowa lala
(1.1) lalka (1.2) lalunia, laska (1.3) lalka, barbietka (2.1) lalasz!, halala!, hulala!
lalka , laleczka , lalunia , lalusia , laluś , lalkarz , lalkarstwo , lalkanie lalkać lalkowy, lalusiowaty, lalczyny, lalkowaty, laleczkowaty lalkowato, lalusiowato
beksa-lala • malowana lala • jak ta lala • salonowa lala
(1.1) – dziecięcy wyraz powstały przez podwojenie sylaby la, analogicznie do tata, mama, baba, ciocia, nianiaIzabela Marmor: Słownik etymologiczny języka polskiego, Wydawnictwo Szkolne PWN Sp. z o.o., str. 224 (1.2-3) od (1.1)
(1.1) (1.2) niemiecki: (1.2) Puppe
lala ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) tulipan
lala ()
,
czasownik (1.1) czekać
lala ()
rzeczownik (1.1) muzyka
lala ()
czasownik (1.1) spać
(1.1) jak czasowniki regularne zakończone samogłoską a; formy podstawowe
lala ()
czasownik (1.1) grillować, piec na ruszcie