__TOC__ wacha ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) , gatunek ryby morskiej, zaliczanej do rodziny makrelowatych (1.2) benzyna (1.3) gwara więzienna deszcz (1.4) warta (1.5) morze, woda morska (1.6) skrzynia na zbożeJan Karłowicz, Adam Kryński, Władysław Niedźwiedzki Słownik języka polskiego, t. 7, wyd. K. Król, W. Niedźwiedzki, Warszawa 1919, s. 439. (1.7) wodaSłowniczek gwary więziennej, „Język Polski” nr 10/1913, s. 298.
(1.2, 1.3, 1.5)
(1.1) łowić / wyłowić / złowić wachę • zjeść wachę (1.5) wrzucić / wyrzucić coś do wachy • nabrać wachy wiadrem • wacha leje się na pokład
(1.1) wahoo, solandra (1.2) benzyna, paliwo; bajura (1.4) straż, warta, szyldwach, odwach
(1.4) wacharz, odwach
(1.2) (1.3) (1.4) (1.5) angielski: (1.1) wahoo fiński: (1.1) raitamakrilli francuski: (1.1) thazard noir kaszubski: (1.4) wacha , starża niderlandzki: (1.1) wahoo portugalski: (1.1) cavala-da-índia rosyjski: (1.1) ваху turecki: (1.1) vahu
wacha ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) warta
(1.1) starża