mora ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) niepożądany efekt w postaci regularnych punktów lub wzorów, wskutek krzyżowania się co najmniej dwu siatek rastrowych; (1.2) specjalna odmiana jedwabiu o dekoracyjnym, mieniącym się splocie; (1.3) falisty układ włosów na skórze młodych zwierząt; w futrzarstwie również podobny wzór uzyskiwany sztucznie (1.4) jedna z gier towarzyskich pochodząca z Włoch; (1.5) jednostka iloczasu określająca „wagę” sylaby lub samogłoski; (1.6) zmora, duch (1.7) ćma (1.8) mara nocna
(2.1) od moro
(1.1) Na ulotkach które przyszły z drukarni wyszła nam mora w . (1.2) W zbiorach muzeum mamy zabytkowy ornat adamaszkowy z kolumną z mory i hierogramem IHS. (1.4) Ludzie pachnący prażonym bobem, który nosili w zanadrzu, a przy tym wiecznie schrypnięci i spotnieli od gry w morę po rogach ulic i perystylach, nie zasługiwali w jego oczach na miano ludzi.Henryk Sienkiewicz Quo vadis, rozdział II (1.4) Zgromadzone przy sąsiednim stole towarzystwo, oswoiwszy się z naszą obecnością, przystąpiło do przerwanej gry w morę.Władysław Zambrzycki Nasza Pani Radosna, czyli, dziwne przygody pułkownika armii belgijskiej Gastona Bodineau, wyd. Verba, Chotomów 1991, ISBN 83-85061-14-2 (1.5) Każda długa samogłoska zajmuje dwie mory. (1.6) Taka Mora co ludzi dusi, to się układzie w nocy na człowieka, język swój wsadzi w jego gębe i wszystkie śliny mu wycycka, że ino jak wiór w gardle mu ostanie.Oskar Kolberg Dzieła wszystkie: W. Ks. Poznańskie, cz. I-VII, Polskie Towarzystwo Ludoznawcze, 1882, s. 42 (2.1) W militarnym demobilu kupiłem sobie dwa mora.
(1.1) prążki moiré (1.6) morus, zmora, zjawa, duch
(1.1-3) morowy (1.5) moratorium moratoryjny, morowy, jednomorowy, dwumorowy, trójmorowy, moraiczny (1.6) morus , zmora
(1.1-2) → mora (1.2) < (1.4) → mora (1.4) (1.5) → zwłoka, opóźnienie, okres czasu, przeszkoda
(1.6) angielski: (1.1) moiré; (1.2) moiré, moire; (1.4) morra; (1.5) mora
mora ()
,
rzeczownik (1.1) mora
mora ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zwłoka, opóźnienie (1.2) morwa (owoc) (1.3) jeżyna (owoc)
(2.1) od: moro
(3.1) (3.2)
(1) moras
(1.1) tardanza
demorar moráceo, moral, morado moretón , moratón , morado , demora, moral, morera
(1.1) (1.2-3) (2.1)
mora ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) pauza (1.2) zwłoka
(1.1-2) mor|a, ~ae
moror
mora ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) pawA. P. Buddhadatta Mahathera, Concise Pali-English Dictionary
mora ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zmora, koszmar
mora ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) gospodyni domu; żona chłopa; starsza, respektowana kobieta
(1.1) en mora, moran, moror, mororna
(1.1) husmoder; bondhustru; gumma
mor
od → matka
mora ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) Murzynka (1.2) brunetka (1.3) opóźnienie, zwłoka (1.4) odszkodowanie (za niedotrzymanie umowy) (1.5) (owoc) morwa (1.6) (owoc) jeżyna
(2.1) od: moro
(1.1-6) mora; more
(1.1-2) moretta , moretto , moro ; moretto, moro (1.5-6) moro
(1.1-2) < (1.3-4) (1.5-6) <
(1.5-6) zobacz też: Indeks:Włoski - Owoce