__TOC__ pyra ()
,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ziemniak (1.2) lub mieszkaniec Poznania (1.3) miłośnik ziemniaków
(1.1-3)
(1.1) W sobotę zawsze odbywał się tam targ rolny, na którym swoje towary sprzedawali rolnicy z podpoznańskich wiosek. Zamożniejsi bambrzy przyjeżdżali tu swoimi wozami, które natychmiast zamieniały się w stragany na kołach, oferujące mieszkańcom miasta drób, jajka, warzywa i pyry w workach albo w mniejszych ilościach na wymborki. (1.1) Do schabowego musiały być pyry pokrychane z masłem i odrobiną mleka oraz z zasmażaną, też na smalcu, kiszoną kapustą. (1.2) Pan młody z Poznania, to się na wesele tych pyrów najechało. (1.3) Z mojego teścia to straszna pyra jest. Mięsa może nie jeść, ale kartofle do obiadu zawsze muszą być.
(1.1) pyry z gzikiem • pyry deptane (1.2) poznańska pyra
pyrkarz , pyrkorz , pyrczanka forma XVIII-wieczna perka pyreczka, pyrka, pyruszka pyrczany, pyrczanny
idź w pyry • patrzeć jak byk na pyrę • skocz mi w pyry etymologicznie niejasne, możliwy hipotetyczny związek z Peru, miejscem historycznego pochodzenia ziemniaków
(1.1) (1.2)
pyra ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) stos pogrzebowy
(1.1) pyr|a, ~ae
< źródłosłów dla , , ,