קיניגין

קיניגין ()

; polska: kinigin

rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) władczyni królowa, caryca (1.2) żona władcy królowa (1.3) królowa, królówka, dama, hetman (1.4) dama (1.5) królowa, matka

(1.1-5) קיניגין; קיניגינס

(1.1) די ענגלישע קיניגין האָט באַלוינט דעם דערפֿינדער מיט אַ ריטערשאַפֿט־טיטל.‏ → Angielska królowa nagrodziła wynalazcę tytułem szlacheckimטעגלעכער פֿאָרווערטס – The Yiddish Daily Forward..

(1.1) די קיניגין יעקאַטערינע די צווייטע → caryca Katarzyna IIטעגלעכער פֿאָרווערטס – The Yiddish Daily Forward.

(1.1) מלכּה (1.3) מלכּה, דאַמע (1.4) מלכּה, דאַמע, פֿרײַלין, מויד (1.5) מלכּה, מוטער

(1.1) מאָנאַרכיניע (1.2) ווײַב, פֿרוי (1.3) שאָכפֿיגור (1.4) קאָרט (1.5) בין

(1.4) טעשל, פּעשל, פּאַש, טאַליע (1.5) שוואָרעם, רוי

קיניגרײַך, קיניגל קיניג קיניגן קיניגלעך קיניגלעך

,

Wariant: קעניגין (kenigin).