שייגעץ () ; polska: szejgec, szkcim ; polska: szejgec, szkocim , ; ,
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) szajgec, chłopak nieżydowski, nieżydowskie chłopaczysko (1.2) impertynent, zuchwalec, arogant, tupeciarz (o młodym człowieku) (1.3) łobuz, hultaj, urwis, nicpoń, szajgec (1.4) ktoś, kto się ośmiela mówić prawdę prosto w oczy potężniejszym od siebie
(1.1-4) שייגעץ; שקצים
(1.2) ווער וועט זײַן דער שייגעץ? → Kto będzie tym zuchwalcem?, Kto będzie wystarczająco bezczelny?, Kto się odważy?, Komu starczy odwagi / tupetu?
(1.2) זײַן אַ שייגעץ → być zuchwalcem / arogantem, być bezczelnym
שייגעצדיק, שייגעצעוואַטע שייגעצדיק, שייגעצעוואַטע
(szekec) → gad; forma dialektalna wyrazu jidyszowego stanowiła źródłosłów dla