ἀλήθεια () aletheia
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) prawda
(1.1) ἀλήθεια ἀληθείας ἀληθείᾳ ἀλήθειαν ἀλήθεια ἀλήθειαι ἀληθειῶν ἀληθείαις ἀληθείας ἀλήθειαι liczba podwójna ἀληθεία ἀληθείαιν ἀληθείαιν ἀληθεία ἀληθεία
(1.1) τί ἐστιν ἀλήθεια; → cóż jest prawda? (Ewangelia wg św. Jana 18,38)
ἀληθής ἀληθῶς
(1.1) forma attycka i koine. Inne formy: ἀλάθεια (dorycka), ἀληθεία (homerycka), ἀληθείη (jońska), ἀλαθεία