__TOC__ courage ()
rzeczownik niepoliczalny (1.1) odwaga
(1.1) courage;
(1.1) He didn't have enough courage to say no to his wife. → Nie miał dość odwagi, aby przeciwstawić się żonie.
(1.1) bravery
courageously courageous
z z
courage ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) odwaga
(1.1) courage; courages
(1.1) audace, hardiesse, bravoure, héroïsme
(1.1) poltronnerie, pleutrerie, lâcheté, frousse, peur
courageux encourager encouragement courageusement
prendre son courage à deux mains
źródłosłów dla