щипать ()
czasownik niedokonany (1.1) szczypać (1.2) skubać (1.3) szarpać
(1.1-3) щипа́ть щи́плю, щи́плешь, щи́плет i dopuszczalne щи́пет; щи́плем, щи́плете, щи́плют i dopuszczalne щи́пят; щипа́л / щипа́ла / щипа́ло; щипа́ли; (щипли́)
(1.1) Ваш сын настоя́щий шалопа́й — он всегда́ щи́плет всех де́вочек из де́тского са́да! → Pański syn to prawdziwy łobuz — zawsze szczypie wszystkie dziewczynki z przedszkola. (1.1) Ух, ну и щи́плет же о́стрый пе́рец в язы́к! → Ach, ależ ostra papryka szczypie w język. (1.2) О́вцы лени́во щи́плют траву́, подёргивая уша́ми. → Owce leniwie skubią trawę potrząsając uszami. (1.2) В дре́вней Япо́нии, же́нщина, кото́рая не щипа́ла себе́ регуля́рно брове́й, счита́лась гру́бой. → W starożytnej Japonii kobieta, która nie skubała sobie regularnie brwi, uważana była za nieokrzesaną. (1.3) Гитари́ст сиде́л на сту́льчике и ме́дленно щипа́л стру́ны, аккомпани́руя певи́це. → Gitarzysta siedział na krzesełku i powoli szarpał struny akompaniując śpiewaczce.
щипок щипнуть щипковый