automobil ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) samochód (1.2) zabytkowy lub stary samochód (1.3) duży, kryty pojazd, najpierw konny bezszynowy, następnie szynowy
(1.1-3)
(1.1) Pierwszy raz w życiu jechała wspaniałym automobilem, toteż, mimo wstrząśnień nieuniknionych na obmurowaniach ścieków bocznej ulicy, miała złudzenie, iż uległa porwaniu do nieba.
(1.1) automobilklub
automobilista , automobilistka , automobilizm automobilowy
(1.1-3) < (autós) + → sam + ruchomy
(1.1)
duński: (1.1) automobil
automobil ()
rzeczownik (1.1) samochód, automobil
(1.1) auto, beribil, kotxe
(1.1) ibilgailu
(1.1) limusina
automobilismo
automobil ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) samochód
(1.1) automobil, automobila, automobilu, automobil, automobilom, automobilu, automobile; automobili, automobila, automobilima, automobile, automobilima, automobilima, automobili
(1.1) Moj automobil se pokvario. → Mój samochód się zepsuł.
(1.1) osobni automobil → samochód osobowy
(1.1) auto, kola
automobil ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) samochód
(1.1)
(1.1) Moj automobil se pokvario. → Mój samochód się zepsuł.
(1.1) osobni automobil → samochód osobowy
(1.1) auto, kola
automobil ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) samochód
(1.1)
automobilka automobilový
automobil ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) samochód
automobil ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) samochód, auto
(1.1) osobný / nákladný automobil
(1.1) auto
automobilka , automobilizácia , automobilista , automobilistka , automobilistika , automobilizmus automobilový, automobilistický
automobil ()
rzeczownik (1.1) samochód
(1.1) automobilklub
(1.1) autó