polsk ()
•
przymiotnik (1.1) polski (odnoszący się do państwa Polska) rzeczownik, rodzaj nijaki (2.1) (język) polski
(1) polsk, polsk, polske
(1.1) Hvad hedder den polske præsident? → Jak nazywa się polski prezydent? (2.1) Kan du sige det på polsk? → Czy możesz powiedzieć to po polsku?
(1.1) polsk statsborgerskab → obywatelstwo polskie • polske zloty → złoty polski (2.1) på polsk → po polsku
Polen , polak
(1.1) bo på polsk → żyć na kocią łapę • polsk rigsdag → chaotyczne, niezdolne do podjęcia decyzji posiedzenie
polsk ()
przymiotnik (1.1) polski rzeczownik, rodzaj męski lub nijaki (2.1) (język) polski, polszczyzna
(1.1) polsk, polsk, polske (2.1) en polsk, polsken lub nieodm. w rodzaju nijakim
Polen • polakk
polsk ()
przymiotnik (1.1) polski rzeczownik, rodzaj męski (2.1) język polski
(1.1) polsk, polsk, polske
(2.1) Polsk er det offisielle språk i Polen. → Polski jest językiem urzędowym w Polsce.
polakk, Polen
polsk ()
przymiotnik (1.1) polski
(1.1) polsk, polskt, polska
(1.1) fornpolsk
(1.1) polsk riksdag • polsk notation • omvänd polsk notation
(1.1) zobacz też: przymiotniki określające kraje Europy w języku szwedzkim