łapówka () , , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) wartość materialna lub niematerialna udzielona przez jedną osobę na rzecz drugiej osoby, w celu nielegalnego osiągnięcia pewnej korzyści
(1.1)
(1.1) Znany urzędnik państwowy od lat przyjmował łapówki w zamian za udzielanie zezwoleń różnym firmom.
(1.1) dawać / wręczać łapówkę
(1.1) wziątka, szeleszczący argument
(1.1) korzyść majątkowa
łapówkarz , łapówkarka , łapówkarstwo , łapownictwo , łapa łapówa łapówkarski, łapówkowy, łapowniczy
(1.1)
albański: (1.1) ryshfet angielski: (1.1) bribe, pay-off arabski: (1.1) رشوة azerski: (1.1) rüşvət białoruski: (1.1) хабар bułgarski: (1.1) подкуп , рушвет chorwacki: (1.1) mito czeski: (1.1) úplatek duński: (1.1) bestikkelse estoński: (1.1) altkäemaks fiński: (1.1) lahjus francuski: (1.1) pot-de-vin , dessous-de-table hiszpański: (1.1) soborno irlandzki: (1.1) breab kazachski: (1.1) пара kurmandżi: (1.1) bertîl litewski: (1.1) kyšis łotewski: (1.1) kukulis macedoński: (1.1) мито niemiecki: (1.1) Bestechungsgeld , Schmiergeld norweski (bokmål): (1.1) bestikkelse nowogrecki: (1.1) λάδωμα , φακελάκι nowopruski: (1.1) balwa polski język migowy: rosyjski: (1.1) взятка rumuński: (1.1) mită sanskryt: (1.1) आमिष serbski: (1.1) мито słowacki: (1.1) úplatok szwedzki: (1.1) muta turecki: (1.1) rüşvet ukraiński: (1.1) хабар włoski: (1.1) bustarella , mazzetta , tangente