__TOC__ kontrola ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) sprawdzenie, czy coś spełnia określone warunki i wymogi (1.2) nadzór nad kimś lub nad czymś
(1.1-2)
(1.1) W końcowej fazie produkcji dokonuje się kontroli za pomocą specjalnych mierników. (1.2) Inspektor nadzoru budowlanego sprawuje kontrolę nad działalnością starosty wynikającą ze stosowania przepisów prawa budowlanego.
(1.1-2) kontrola +
(1.1) prowadzić / przeprowadzać / przeprowadzić kontrolę • zdalna kontrola • kontrola techniczna / jakości • kontrola bezpieczeństwa / celna / drogowa / graniczna • kontrola biletów (1.2) sprawować kontrolę nad…
(1.1) inspekcja, oględziny, przegląd (1.2) dozór, kuratela, nadzór, ochrona, opieka
kontroler , kontrolerka , kontrolka , kontrolowanie , skontrolowanie kontrolować , skontrolować kontrolny, kontrolowany, kontrolerski
Jan Miodek, Słownik ojczyzny polszczyzny, oprac. Monika Zaśko-Zielińska, Tomasz Piekot, wydawnictwo Europa, Wrocław 2002, s. 332.
angielski: (1.2) control arabski: (1.1) مراقبة baskijski: (1.1) kontrol białoruski: (1.1) кантроль ; (1.2) кантроль bułgarski: (1.1) контрол ; (1.2) контрол chiński standardowy: (1.1) 检查 (jiǎnchá) duński: (1.2) kontrol esperanto: (1.1) kontrolo; (1.2) kontrolo francuski: (1.1) contrôle gudźarati: (1.1) કાબૂ (kābū) hiszpański: (1.1) control interlingua: appuramento japoński: (1.2) コントロール jidysz: (1.1) בחינה (bchine) kataloński: (1.1) control ; (1.2) control niemiecki: (1.1) Kontrolle polski język migowy: rosyjski: (1.1) контроль ; (1.2) контроль szwedzki: (1.1) kontroll ; (1.2) kontroll ukraiński: (1.1) контроль ; (1.2) контроль węgierski: (1.1) kontroll, ellenőrzés wilamowski: (1.1) kontrol włoski: (1.2) ispezione
kontrola ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kontrola, inspekcja
(1.1)
kontrolovat kontrolní
kontrola ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) kontrola
kontrolovať , skontrolovať kontrolný kontrolne