pruć ()
,
czasownik przechodni niedokonany (1.1) usuwać szwy; rozdzielać dwa materiały (tkaniny) (1.2) odczepiać rzeczy przyszyte do materiału (tkaniny) (1.3) wysnuwać nić z dzianiny czasownik nieprzechodni niedokonany (2.1) jechać, płynąć czymś z dużą szybkością
(1.1-3) (2.1)
(1.1) Gdy skoczyłem popruły mi się spodnie w kroku. (1.2) Odpruł mi się guzik. Będę musiał go przyszyć. (1.3) Źle wzięłam miarę i musiałam pruć pół gotowego swetra. (2.1) Widziałeś to auto. Kierowca pruł ze dwieście na godzinę.
(1.1-3) pruć + (2.1) pruć + • pruć po +
drzeć, rozrywać, wyrywać szyć, cerować
prucie wypruwać, wypruć, odpruwać, odpruć, spruć, spruwać, popruć
angielski: (1.1) undo, unravel, unpick; (2.1) belt francuski: (1.1) découdre; (1.2) défaire jidysz: (1.1) טרענען (trenen); (1.2) טרענען (trenen) litewski: (1.1) ardyti; (1.2) ardyti niemiecki: (1.1) trennen; (1.2) trennen rosyjski: (1.1) пороть, распарывать, распускать; (1.2) пороть, распарывать, распускать; (1.3) шпарить, жарить, строчить ukraiński: (1.1) пороти, розпорювати, розпускати włoski: (1.1) scucire, sdrucire