instytucja ()
, ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) zakład o charakterze publicznym zajmujący się określonym zakresem spraw (1.2) zespół norm prawnych lub obyczajowych dotyczących organizacji jakiejś dziedziny życia (1.3) organizacja działająca na podstawie tych norm (1.4) wypełniana przez jakąś osobę funkcja społeczna, często niesformalizowana, rozumiana jako instytucja (1.1) w znaczeniu przenośnym
(1)
(1.1) Unia Europejska nie ma legislatury, lecz proces legislacyjny, w którym uczestniczą różne instytucje. (1.2) Rodzina jest instytucją naturalną i niezastąpioną. (1.3) PCK jest instytucją pożytku publicznego. (1.4) W społecznościach żydowskich zawsze istniała instytucja swatki.
(1.1) instytucja kultury
(1.3) organizacja
instytucjonalizacja , zinstytucjonalizowanie instytucjonalny, zinstytucjonalizowany instytucjonalnie instytucjonalizować
, , z
angielski: (1.1) institution arabski: (1.1) مؤسسة , معهد baskijski: (1.1) erakunde białoruski: (1.1) установа ; (1.2) інстытут chiński standardowy: (1.1) 单位 (dānwèi); (1.3) 单位 (dānwèi) dolnołużycki: (1.1) institucija duński: (1.1) institution ; (1.2) institution ; (1.3) institution esperanto: (1.1) institucio francuski: (1.1) institution hiszpański: (1.1) institución japoński: (1.1) 機関 jidysz: (1.1) אינסטיטוציע (institucje); (1.2) אינסטיטוציע (institucje); (1.3) אינסטיטוציע (institucje), אינסטאַנץ (instanc); (1.4) אינסטיטוציע (institucje) łaciński: (1.1) institutio niemiecki: (1.1) Institution rosyjski: (1.1) учреждение ; (1.2) институт rumuński: (1.1) instituție szwedzki: (1.1) institution ; (1.2) institution ; (1.3) institution ukraiński: (1.1) установа ; (1.2) інститут węgierski: (1.1) intézmény włoski: (1.1) istituzione