telefon komórkowy ()
, ,
fraza rzeczownikowa, rodzaj męskorzeczowy (1.1) przenośny telefon komunikujący się z siecią przy użyciu fal radiowych;
(1.1) ,
(1.1) W prezencie bożonarodzeniowym Natalia dostała od rodziców upragniony telefon komórkowy.
(1.1) telefon komórkowy na kartę / na abonament
(1.1) komórka
(1.1)
angielski: (1.1) cell phone, mobile phone arabski: (1.1) هاتف نقال, هاتف محمول baskijski: (1.1) telefono mugikor, mugikor białoruski: (1.1) мабільны тэлефон bułgarski: (1.1) мобилен телефон chiński standardowy: (1.1) 手机 (shǒujī) chorwacki: (1.1) mobitel , mobilni telefon czeski: (1.1) mobilní telefon duński: (1.1) mobiltelefon esperanto: (1.1) poŝtelefono, ĉeltelefono fiński: (1.1) kännykkä, matkapuhelin francuski: (1.1) (téléphone) portable hiszpański: (1.1) teléfono móvil , móvil islandzki: (1.1) farsími , gemsi jidysz: (1.1) מאָביל־טעלעפֿאָן (mobil-telefon) kaszubski: (1.1) mòbilka , szôłertelefón koreański: (1.1) 휴대 전화 (hyudae chŏnhwa) litewski: (1.1) mobilusis telefonas niemiecki: (1.1) Handy , Mobiltelefon , norweski (bokmål): (1.1) mobiltelefon nowogrecki: (1.1) κινητό τηλέφωνο , κινητό perski: (1.1) تلفن همراه polski język migowy: rosyjski: (1.1) моби́льный телефо́н , со́товый телефо́н słowacki: (1.1) mobilný telefón słoweński: (1.1) mobilni telefon suahili: (1.1) simu ya mkononi szwedzki: (1.1) mobiltelefon , mobil turecki: (1.1) cep telefonu ukraiński: (1.1) мобільний телефон , стільниковий телефон węgierski: (1.1) mobiltelefon wilamowski: (1.1) kammela włoski: (1.1) cellulare , telefonino