fornafn ()
rzeczownik, rodzaj nijaki (1.1) imię (1.2) zaimek
(1.1) fornafn, ~, ~i, ~s (~ið, ~ið, ~inu, ~sins); for|nöfn, ~nöfn, ~nöfnum, ~nafna (~nöfnin, ~nöfnin, ~nöfnunum, ~nafnanna)
(1.2) Fornöfn beygjast í kynjum, tölum og föllum. → Zaimki odmieniają się przez rodzaje, liczby i przypadki.
(1.1) afturbeygt fornafn • ábendingarfornafn • eignarfornafn • óákveðið fornafn • persónufornafn • spurnarfornafn • tilvísunarfornafn
nafn
(1.1) for- + nafn