__TOC__ рыба ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ryba
(1.1)
рыбак , рыбачка , рыбалка , рыбнік , рыбніца , рыбец рыбка , рыбінка рыбачыць рыбны, рыбін, рыбацкі, рыбачы
на бязрыб'і і рак — рыба • у каламутнай вадзе рыбу лавіць • przysłowie: каб рыбу есці, трэба ў ваду лезці
рыба ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) ryba
(1.1)
зарыбление , обезрыбливание , рыбак , рыбачка , рыбалка , рыбник , рыбец рыбка , рыбонька , рыбёшка , рыбуля рыбища , рыбёха рыбачить рыбий, рыбный, рыбацкий, рыбачий
молчать как рыба → milczeć jak głaz ни рыба ни мясо → ni pies, ni wydra ловить рыбу в мутной воде → łowić ryby w mętnej wodzie на безрыбье и рак рыба → na bezrybiu i rak ryba рыба гниёт с головы → ryba psuje się od głowy чувствовать себя как рыба в воде → czuć się jak ryba w wodzie