faint ()
,
czasownik nieprzechodni (1.1) zemdleć przymiotnik (2.1) nikły, słaby rzeczownik (3.1) omdlenie
(1.1) faint, fainted, fainted, faints, fainting
(1.1) She fainted when she heard the bad news. → Zemdlała, usłyszawszy złe wieści. (2.1) She heard a faint cry. → Usłyszała słaby krzyk. (3.1) Suddenly he slumped on the ground in a faint. → Nagle osunął się w omdleniu na ziemię. (3.1) His on-stage faint surprised everyone. → Jego sceniczne omdlenie zadziwiło wszystkich.
faint-hearted • fainthearted
faintly faintness, fainting