tunnel ()
rzeczownik (1.1) tunel czasownik przechodni lub nieprzechodni (2.1) przekopywać tunel
(1.1) tunnel; tunnels (2.1) tunnel, tunnelled / tunneled, tunnelled / tunneled, tunnels, tunnelling / tunneling
(1.1) The road leads through a tunnel. → Droga prowadzi przez tunel. (2.1) The diggers tunneled through the mountain. → Kopacze przekopali tunel przez górę.
(1.1) road tunnel • railway tunnel • canal tunnel • tunnel through a mountain • tunnel under a canal
< < od tonne → beczka, być może pochodzenia celtyckiego
tunnel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tunel
(1.1) tunnel; tunnels
<
tunnel ()
rzeczownik (1.1) tunel
tunnel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tunel
tunnel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tunel
tunnel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tunel
tunnel ()
rzeczownik, rodzaj wspólny (1.1) tunel
(1.1) en tunnel, tunneln, tunnlar, tunnlarna
(1.1) tunnelbana • tågtunnel
tunnel ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) tunel
(1.1)
(1.1) ecotunnel • megatunnel • minitunnel
(1.1) galleria, traforo
tunnellizzazione