ovis ()
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) owcaOxford Latin Dictionary, Oxford University Press, 1968, s. 1278. formy zależne (2.1) , → ovum
(1.1) ov|is, ~is
(1.1) pascere oves → paść owce (1.1) ovis nigra → czarna owca
(1.1) agna
ovillus ovile , ovilla
Zdarzało się, że rzeczownik ovis nietypowo traktowano jako rzeczownik rodzaju męskiego zamiast żeńskiego, co poświadczał m.in. GelliuszAnthony Corbeill, Sexing the World. Grammatical Gender and Biological Sex in Ancient Rome, Princeton University Press, 2015, s. 57–58, ISBN 978-0-691-20231-0. Rzeczownik ovis może być użyty w odniesieniu do dowolnego przedstawiciela ssaka z rodzaju Ovis, niezależnie od tego, czy chodzi o samicę, czy samca. W związku z tym Józef Korpanty w obszernym słowniku łacińsko-polskim tłumaczy to słowo zarówno jako owca, jak i baranJózef Korpanty, Słownik łacińsko-polski. I-Z, tom 2, Warszawa 2001, s. 392, ISBN 83-7195-472-7.. Jednak rzeczownik ovis może być także używany w węższym znaczeniu jako samica tego ssaka (owca), przeciwstawiany rzeczownikowi aries (baran).