__TOC__ chlor ()
, ,
rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) pierwiastek chemiczny o symbolu Cl i liczbie atomowej 17; rzeczownik, rodzaj męskoosobowy lub męskozwierzęcy (2.1) kloszard lub pijak
(1.1) (2.1)
(1.1) Chlor jest gazem trującym. (2.1) Pod budką z piwem stał jakiś chlor.
(1.1) Cl
chlorek , chloran , chlorowiec , chlorowanie , Chloe , Chloris chlorować chlorowy chloro-
< → żółtozielony
(1.1) zobacz też: Indeks:Polski - Pierwiastki chemiczne
(2.1) albański: (1.1) hlor angielski: (1.1) chlorine arabski: (1.1) كلور baskijski: (1.1) kloro białoruski: (1.1) хлор białoruski (taraszkiewica): (1.1) хлёр bretoński: (1.1) klor bułgarski: (1.1) хлор buriacki: (1.1) хлор chiński standardowy: (1.1) 氯 chorwacki: (1.1) klor czeski: (1.1) chlor duński: (1.1) klor / esperanto: (1.1) kloro, ĥloro estoński: (1.1) kloor farerski: (1.1) klor fiński: (1.1) kloori francuski: (1.1) chlore friulski: (1.1) clôr fryzyjski: (1.1) gloor galicyjski: (1.1) cloro hebrajski: (1.1) כלור hiszpański: (1.1) cloro interlingua: (1.1) chloro irlandzki: (1.1) clóirín islandzki: (1.1) klór japoński: (1.1) 塩素 (enso) jidysz: (1.1) כלאָר (chlor) kaszubski: (1.1) chlor kataloński: (1.1) clor kornijski: (1.1) cloryn litewski: (1.1) chloras łaciński: (1.1) chlorium łotewski: (1.1) hlors macedoński: (1.1) хлор maltański: (1.1) klorin mongolski: (1.1) хлор niderlandzki: (1.1) chloor niemiecki: (1.1) Chlor norweski (bokmål): (1.1) klor nowogrecki: (1.1) χλώριο portugalski: (1.1) cloro rosyjski: (1.1) хлор rumuński: (1.1) clor serbski: (1.1) хлор słowacki: (1.1) chlór słoweński: (1.1) klor szwedzki: (1.1) klor tajski: (1.1) คลอรีน turecki: (1.1) klor ukraiński: (1.1) хлор volapük: (1.1) klorin walijski: (1.1) clorin węgierski: (1.1) klór wietnamski: (1.1) clo włoski: (1.1) cloro
chlor ()
rzeczownik, rodzaj męski nieżywotny (1.1) chlor
(1.1)
(1.1) chlór
chlorový
zobacz też: Indeks:Czeski - Pierwiastki chemiczne
chlor ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) chlor
chloran , chlork chlorkòwac / chlorkowac chlorowi
zobacz też: Indeks:Kaszubski - Pierwiastki chemiczne