__TOC__ timing ()

, , ,

rzeczownik, rodzaj męskorzeczowy (1.1) wybór precyzyjnego momentu do rozpoczęcia i wykonania jakiegoś działania z maksymalnym efektem (1.2) precyzyjne trzymanie się tempa utworu, zwłaszcza w wokalistyce

(1.1-2)

(1.1) By być dobrym tenisistą, musisz mieć dobry timing.

(1.1) refleks, wyczucie czasu, zgranie w czasie

Bogusław Dunaj, Elementy obce w najnowszej leksyce polskiej.

timing ()

rzeczownik (1.1) timing

(2.1)

(1.1) To be a good tennis player, you have to have good timing.Cambridge Advanced Learner's Dictionary → By być dobrym tenisistą, musisz mieć dobry timing.

timeless, timely, timed, untimely times timer, time, timelessness timely time