чалавек ()
rzeczownik, rodzaj męski (1.1) człowiek
(1.1)
(1.1) Калі чалавек ні з кім не сустракаецца, робіцца дзіўны - ён дзічэе. → Gdy człowiek z nikim nie spotyka się, robi się dziwny - dziczeje.
(1.1) адкрыты / шчыры / вясёлы / здаровы / высокі / нізкі / непахісны / паслядоўны / моцны / дужы / разумны / дурны / кемлівы / інтэлігентны чалавек • чалавек разумны
чалавецтва , чалавечнасць чалавечак чалавечы
чалавек чалавеку воўк • хадзіць па людзях • przysłowie: як бяднее, чалавек разумнее • у людзей пытай і свой розум май