seinn ()
przymiotnik (1.1) wolny, powolny (1.2) późny
(1.1-2) sein|n, ~, ~t; ~ir, ~ar, ~;
(1.1) Honum finnst að ég sé seinn að svara tölvupósti undanfarið. → On uważa, że ostatnio nie śpieszę się z odpowiedziami na maile. (1.2) Ég er orðinn of seinn í vinnuna! → Jestem już spóźniony! (do pracy)
(1.1) að vera seinn að → spóźniać się, zwlekać z (1.2) að vera orðinn of seinn → spóźnić się, być już spóźnionym • seinni heimsstyrjöldin
(1.1) hægur, hægfara (1.2) framorðinn
seinkun seinka seinunninn, seinvirkur, seinþroska seinni partinn • um seinan • seinna meir << *