kuzyn () , ,
rzeczownik, rodzaj męskoosobowy (1.1) syn wujka / stryjka lub cioci / wujenki / stryjenki (1.2) ogólniej: dowolny krewny
(1.1-2)
(1.2) To miał być cichy ślub, ale w końcu zaprosiliśmy też wszystkich naszych kuzynów.
(1.1)
kuzynostwo , kuzyneczka kuzynek kuzynka kuzynowski
angielski: (1.1) cousin baskijski: (1.1) lehengusu bułgarski: (1.1) братовчед chorwacki: (1.1) bratić czeski: (1.1) bratranec duński: (1.1) fætter ; (1.2) fætter esperanto: (1.1) kuzo estoński: (1.1) nõbu fiński: (1.1) serkku francuski: (1.1) cousin górnołużycki: (1.1) kuzenk hebrajski: (1.1) דודן hiszpański: (1.1) primo japoński: (1.1) いとこ (itoko), 従兄弟 (itoko) jidysz: (1.1) שוועסטערקינד (szwesterkind) kaszubski: (1.1) półbrat kataloński: (1.1) cosí koreański: (1.1) 사촌 (sa-chon) kornijski: (1.1) kenderow maltański: (1.1) kuġin niderlandzki: (1.1) neef niemiecki: (1.1) Cousin , Vetter norweski (bokmål): (1.1) fetter norweski (nynorsk): (1.1) fetter nowogrecki: (1.1) ξάδελφος (ksádelfos) polski język migowy: portugalski: (1.1) primo rosyjski: (1.1) двоюродный брат , кузен słowacki: (1.1) bratanec słoweński: (1.1) bratranec suahili: (1.1) ndugu sycylijski: (1.1) cuscinu szwedzki: (1.1) kusin tuvalu: (1.1) faitaina węgierski: (1.1) unokatestvér włoski: (1.1) cugino