kremacja () , ,
rzeczownik, rodzaj żeński (1.1) spalenie ciała zmarłej osoby (1.2) forma pogrzebu obejmująca kremację (1.1)
(1.1-2)
(1.1) Kilka dni po wypadku zwłoki poddano kremacji.
(1.1) spopielenie
(1.1) spalenie
krematorium , kremowanie , skremowanie kremować , skremować kremacyjny
Roztrząsania, „Poradnik Językowy” nr 3/1910, s. 47.
afrykanerski: (1.1) verassing, lykverbranding, kremasie angielski: (1.1) cremation azerski: (1.1) kremasiya baskijski: (1.1) errausketa białoruski: (1.1) крэмацыя bułgarski: (1.1) кремация duński: (1.1) ligbrænding , kremation , kremering esperanto: (1.1) kremacio francuski: (1.1) crémation gudźarati: (1.1) અગ્નિદાહ (agnidāha); (1.2) અગ્નિદાહ (agnidāha) hiszpański: (1.1) cremación , incineración ; (1.2) cremación islandzki: (1.1) líkbrennsla ; (1.2) bálför japoński: (1.2) 火葬 (かそう, kasō) jidysz: (1.1) פֿאַרברענונג (farbrenung), קרעמאַציע (kremacje) kataloński: (1.1) cremació koreański: (1.2) 화장 (hwajang) niemiecki: (1.2) Feuerbestattung , Kremation portugalski: (1.1) cremação rosyjski: (1.1) кремация słoweński: (1.1) upepelitev szwedzki: (1.1) kremering ; (1.2) eldbegängelse , likbränning ukraiński: (1.1) кремація