tonąć ()
, ,
czasownik nieprzechodni niedokonany (1.1) o ludziach: zapadać się pod wodę, nie umiejąc pływać (1.2) zanurzać się pod wodę, znikając w niej (1.3) tracić życie w wodzie, topić się (1.4) być otoczonym wielką ilością lub nadmiarem czegoś
(1.1-4)
(1.1) Ratownik uratował turystę, który tonął. (1.2) Drewno nie tonie w wodzie.
(1.4) tonąć w długach / kwiatach / luksusie / smutku • tonąć we mgle
toniec , tonięcie , toń utonąć , zatonąć
tonąć w długach • tonąć we śnie
angielski: (1.1) sink; (1.2) sink; (1.3) drown duński: (1.1) synke; (1.2) synke; (1.3) drukne esperanto: (1.1) droni; (1.2) droni; (1.3) droni hawajski: (1.1) napoʻo; (1.2) komo hiszpański: (1.1) ahogarse; (1.2) hundirse; (1.3) ahogarse jidysz: (1.2) אונטערגיין (untergejn) niemiecki: (1.1) sinken; (1.2) sinken; (1.3) ertrinken nowogrecki: (1.1) βυθίζομαι, βουλιάζω; (1.2) βυθίζομαι, βουλιάζω; (1.3) πνίγομαι rosyjski: (1.1) тону́ть; (1.2) тону́ть szwedzki: (1.1) sjunka; (1.2) sjunka; (1.3) drunkna tuvalu: (1.1) pulu, goto; (1.2) pulu, goto ukraiński: (1.1) тонути; (1.2) тонути włoski: (1.1) andare a fondo; (1.2) andare a fondo, andare a picco, colare a picco